Albums van week 26

26 juni 2017

Heaven verschijnt tweemaandelijks, albums komen dagelijks uit. Daarom geven we wekelijks een korte update van releases die ons meteen opvallen of die anderszins de moeite van het ontdekken waard zijn. Verwacht geen uitgebreide recensies, die verschijnen nog altijd – met meer reflectie – in het magazine.

Roots/Folk: Slaid CleavesGhost On The Car Radio

Echt verrassend is zijn nieuwe album niet, maar dat neemt niet weg dat de sinds jaar en dag in Austin, Texas residerende singer-songwriter uit New England met Ghost On The Car Radio misschien wel zijn meest frisse en geïnspireerde plaat werkstuk aflevert sinds de millenniumwisseling.

Rock/Pop: CanThe Singles

Voor een band die tot de meest vooraanstaande avant-garde groepen uit de pophistorie behoort, een reputatie die vooral in de eerste helft van de jaren zeventig werd opgebouwd, bezat het Duitse Can ook een ‘lichtere’ kant die vooral op hun singles te voorschijn kwam. Waar albums als Monster Movie, Tago Mago, Ege Bamyasi en Future Days de nadruk legden op langere composities, lieten ze op hun singles horen ook korte popliedjes te kunnen maken die weliswaar een beetje afweken van de norm, maar nooit echt ‘moeilijk’ waren en hier bij elkaar uitermate fris overkomen en een ideale introductie vormen tot deze belangwekkende groep.

Blues/Soul/Jazz: RosedaleLong Way To Go

Zangeres Amandyn Roses en gitarist Charlie Fabert zetten met hun band Rosedale de Franse bluesrock op de kaart. Nu is dat misschien ook niet zo heel moeilijk, want hoewel Franse muzikanten in dat genre kennen we nu eigenlijk? Maar dat doet niets af aan het feit dat Fabert’s liedjes allemaal uitstekend en ook redelijk clichévrij zijn, Roses’ zang nagenoeg feilloos is (ook qua Engelse uitspraak) en de verdere begeleiding ook staat als een huis.

Wereld: Songhoy BluesRésistance

Geboren uit verzet, in een tijd dat muziek maken vrijwel onmogelijk werd gemaakt door Islamisten en burgeroorlog, gebruikt dit Malinese gezelscap blues, rock en woestijnrock om hun positieve muzikale verzetsboodschap uit te dragen. Harder rockend dan toeareg-groepen als Tinariwen en Tamikrest en ook met meer variatie, zou Songhoy Blues in het Westen wel eens hun koppositie kunnen overnemen.