Heaven verliest regisseur Geert Henderickx

1 september 2017

Geert Henderickx is vanmiddag om twee uur overleden in zijn woonplaats Utrecht. ‘Het zit er bijna op’, stelde hij de laatste weken vast bij elk bezoek – op tevreden af. Een darmtumor stelde Geert begin mei voor de keus: behandelen of niet. Hij koos meteen voor ‘niet behandelen’ omdat hij te veel opzag tegen operatie, bestraling en chemo en ‘het uitzichtloze bestaan’ daarna. Op dat moment begon zijn afscheid van het leven. ‘Verlossing’ noemde hij zijn zelfgekozen einde. Geert Henderickx was 64 jaar.

‘Mijn leven begon met Eveline en eindigde met Eveline.’ Geert Henderickx’ vrouw Eveline Berghuis overleed onverwacht op 6 september 2012. Sindsdien voelde Geert zich verlaten, hoe zeer mensen hem graag mochten en van hem hielden, en hoe veel mensen hij ook in zijn hart had gesloten. In elke column voor Heaven, in elk gesprek was zijn gemis voelbaar.

Eveline en Geert leerden elkaar kennen in hun eerste jaar op de Kunstacademie in Maastricht. Ze mochten elkaar graag, maar pas na een paar jaar ‘werd het wat’, zoals Geert het uitdrukte. We hebben de popschrijver Geert Henderickx mede te danken aan Eveline. Zij overreedde hem muziekblad Oor zijn recensie over Gram Parsons’ eerste elpee GP te sturen. Ze publiceerden het, Geert mocht langskomen en bleef Oor ruim een kwart eeuw trouw.

Heaven – hij was bevriend met redacteuren – was hem van langsom dierbaarder. Eerst adviseur, toen redacteur en schrijver, en tenslotte, onvermijdelijk, regisseur. Geen Heaven-redactievergadering zonder Geert’s ‘dat moeten we doen’ en ‘dat moeten we niet doen’ – niet zaligmakend, wel zwaar tellend. Verhalen en interviews ondergingen een bovensecuur – übersecuur in Geert’s vocabulaire – onderzoek op feitelijke juistheid, naamspelling en ‘het vloeiende verhaal’.

Geert’s eigen verhalen kostten hem ook vaak veel tijd. Puzzelen, tobben, zoeken naar le mot juste, aan de telefoon licht klagen dat het vandaag weer niet was gelukt. Het resultaat was altijd een pakkend verhaal, interview of column dat zijn grote kennis en belezenheid ademde – en bovenal zijn onvoorwaardelijke liefde voor muziek, die hij deelde met al zijn favorieten, onder wie John Hiatt, Ane Brun, Lucinda Williams en Los Lobos. Wie ook maar de schijn tegen had, veroverde als het aan Geert lag nooit een plaats in Heaven.

Mijn laatste bezoek aan Geert was vorige week donderdag. Het ging twee uur over muziek, muziek, dieren en kinderen opvoeden, muziek en muziek. Tot bij de deur gaf hij me adviezen, bevelen bijna, over hoe het verder moet met Heaven. We hebben geen afscheid genomen, dat wilde hij niet.

Wij zullen bij vergaderingen over elke volgende Heaven vaak denken ‘wat zou Geert hier van vinden?’. Onze regisseur krijgt voor altijd een plaats in ons colofon.

Goeie reis, Geert.

Namens de redactie van Heaven, Paul Stramrood

Geert Henderickx, 28 maart 1953 – 1 september 2017

Veel van Geert’s interviews en columns zijn te lezen op Popstukken.