Jaarringen van Elvis: epiloog

16 augustus 2017

1981

Epi·loog (de; m; meervoud: epilogen) 1 slotwoord.

Geachte President,

Voordat ik me voorstel, wil ik u ten eerste hartelijk feliciteren dat u onze president bent en blijft! Ik had niets anders verwacht dan dat u die lafhartige aanval van die communistische schoft zou overleven. Ze zijn geraffineerd, die rode honden. Omdat hij idolaat was van Jodie Foster zou hij u hebben willen vermoorden. Hoe verzinnen ze het. Maak het zo ongeloofwaardig mogelijk, zodat ze het wel moeten geloven. Het zou mij niets verbazen als die actrice ook een socialist is en ook in het complot zit. Het is een beetje laat, maar ik was er nog niet aan toegekomen deze brief te schrijven. Laten we het erop houden dat het nog niet veilig genoeg was. Ze zaten me al aardig op de hielen.

Mag ik me voorstellen, maar schrik niet. Ik ben Elvis Presley en inderdaad: ik leef nog steeds! Daarom begrijpt u wel dat het belangrijk is dat u de enige bent die deze brief leest en misschien enkele van uw vertrouwelingen. Die hebben we allemaal nodig, nietwaar? Om te bewijzen dat ik niet een of andere gek ben, stuur ik enkele foto’s mee met deze brief en de badge die ik heb gekregen van de FBI als Agent At Large in 1970, dankzij een voorganger van u, Nixon, die wij allebei zeer bewonderen. Die afluisterpraktijken zag hij alleen maar als noodzakelijk om die democraten te stoppen. Hij was geen boef, alleen bezig met het grotere doel Amerika veilig te houden. Maar dat hoef ik u niet te vertellen.

Ik wil nogmaals benadrukken dat ik u bewonder en groot respect heb voor uw ambt. U moet weten dat ik enkele jaren geleden, toen iedereen nog wist dat ik leefde, een paar keer met uw voorganger Carter gebeld heb om nogmaals mijn diensten aan te bieden. Ik kan maar niet genoeg benadrukken dat ik dat incognito wil doen, onbaatzuchtig en met al mijn oprechte liefde voor ons vaderland.

Nog steeds hebben we te maken met de plagen van drugs, terroristen, dienstweigeraars en de communistische dreiging. Onze vijanden noemen ons dus imperialisten, ik noem het nog steeds Amerika en ik houd ervan. Begrijp me dus niet verkeerd, ik hield alleen niet meer van mijn eigen leven.

Maar meneer, meer incognito dan mij kunt u ze niet krijgen. Als een van uw geheime agenten zou ik het land kunnen helpen van binnenuit. Ik heb als Elvis Presley geen zorg of motief meer om iets anders te willen dan het land te dienen. Dus een titel of beroemde functie is nu zeker helemaal niet meer belangrijk.

Als een gewone burger, onherkenbaar natuurlijk, kan ik communiceren met mensen van alle leeftijden en politieke voorkeuren. Ik verf mijn haar niet meer, het is spierwit nu. Ook heb ik mijn bakkebaarden afgeschoren en draag ik contactlenzen. Vooral ben ik nu niet meer de artiest, maar een gewone muzikale burger.

Meneer, ik verblijf in een onopvallend hotel, de Washington Inn, kamer 8. Ik koos bewust voor kamer 8, dat is mijn nummer. Daar vertel ik u nog alles over, want numerologie is een fantastisch middel om informatie te vergaren. U kunt vragen naar Jack Carpenter, zo heet ik nu. Als ik niet te bereiken ben, kunt u contact met het kantoor van mijn voormalige manager Colonel Parker en vragen naar Deep Dries, dan weet hij genoeg.

Na mijn zogenaamde overlijden heb ik vier jaar de tijd gehad om me verder te verdiepen in de distributie van illegale drugs en hoe dat werkt met tussenpersonen. Ook kan ik u nu alles vertellen over de hersenspoelingtechnieken van die zogenaamde artiesten van tegenwoordig. U heeft gezien hoe gevaarlijk types als John Lennon de rechtsstaat van ons land hebben kunnen ondermijnen. Al had ik hem zelf graag voor het gerecht gekregen.

Ik wil u er graag op wijzen niets te geloven van al die verhalen en boeken die verschenen zijn over mij. Ik was en ben alleen verslaafd aan muziek en mijn enige zwakte was goedgelovigheid en te willen voldoen aan het beeld dat mensen van mij hadden. Ik heb nooit iemand bewust pijn willen doen, fysiek noch mentaal. Alhoewel ik wel die macht heb door mijn jarenlange studie van karate en esoterische technieken om mensen te beïnvloeden.

Hopelijk vindt u de tijd om even gedag te zeggen, als u het niet te druk heeft.

Jack Carpenter (E.P.)

P.S.: Ik denk dat u later herinnerd zult worden als een van de tien beste presidenten die ons land ooit heeft gehad, omdat u zich niet schaamt trots te zijn op de macht en vrijheid van ons land. En wat ik u mee wil geven als Kenpo grootmeester is dat als uw vijand aarzelt hij horizontaal zal mediteren.

Zie ook eerdere afleveringen in de serie Jaarringen: Proloog, 1945, 1950, 1953, 1965, 1972 en 1977.

Dennis van Tiel is uitgever van de onregelmatig verschijnende periodiek Almost in Elvis.