The Velvet Underground herrijst

13 oktober 2017

Een klassiek rockalbum uitvoeren, dat kan altijd rekenen op enige scepsis, om het mild te stellen. Carol van Dijk, Henk Koorn, Maurits Westerik, Jerry Hormone en The Tambles doen The Velvet Underground & Nico – en dat is zo’n klassieker. Na de eerste twee concerten in de tour van tien mogen de sceptici het veld ruimen: elke song rockt, rammelt en ruist zoals het hoort. Met als grootste verrassing The Tambles, de geconcentreerde grimmig vastberaden begeleiders van de vier gitaristen-zonder-gitaar.

Dat zijn de spelregels: Van Dijk, Koorn, Westerik en Hormone raken geen gitaar aan, ze zingen. Zelfs in de toegiften blijft hun gitaarinbreng spaarzaam. The Tambles, vier jongens van 20 en 21, maken die in de elf songs van The Velvet Underground & Nico ook overbodig. Violist Felix Bruyn is er bij gehaald voor de kenmerkende klanken van John Cale op viola. Het scheelt niks. Jim Remers (21, basgitaar), Freek Struijs (21, gitaar), Ruben Drenth (toetsen, slaggitaar, zang) en Tijs Tonus (drums) overdonderen de zaal vanaf het tweede nummer, I’m Waiting For The Man, gezongen door Westerik. Openingssong Sunday Morning, ook door Westerik, heeft de gevoelvolle, bijna simpele airy tingeltangelbegeleiding waarmee The Velvet Underground ons vijftig jaar geleden al licht misleidde.

Van Dijk, Koorn, Hormone en Westerik brengen hun songs – Van Dijk doet de drie typisch Nico-songs – met gepast respect en gepaste eigen touch. Westerik had zijn bedenkingen toen het plan gestalte kreeg. “Ik dacht: mooi om zo’n plaat te eren, maar dan nog. Een paar keer repeteren gaf al vertrouwen. Met drie generaties op het podium staan, dat is mooi. We gaan het concert aan als een soort entertainment, een ode aan een van de mooiste platen ook, met een zware ondertoon. The Velvet Underground & Nico roept een ander gevoel op dan bijvoorbeeld Moby Grape en The Beatles uit hetzelfde jaar. Ik voel trots dat we mogen laten zien dat we van dit album houden.”

Bassist Jim Remers van The Tambles – fans van de Stones’ Exile On Main St. en verder geïnspireerd door de jaren zestig – had vooraf ook wat bedenkingen. “Het is gemaakt, mensen dragen deze plaat al vijftig jaar mee, misschien moet je daar niet aankomen. Wij hebben de weken voor de tour met z’n vijven veel geoefend, want het is een moeilijke plaat. Na de eerste show, in Zwolle dacht ik: het klinkt goed.”

‘Het klinkt goed’ betekent in Eindhoven, tweede concert, in ieder geval een imposante hoeveelheid herrie met een hoop meer bekkens dan Lou Reed had goedgekeurd. Remers knikt. “We hebben een behoorlijke eigen inbreng.”

The Velvet Underground & Nico 50 Jaar-Tour. Voorprogramma: Peter Bruyn, schrijver van De plaat die rock volwassen maakte, met verhalen en anekdotes over Lou Reed, John Cale en Nico, de kern van het album.  14 oktober Alkmaar, Victorie; 19 oktober Deventer, Burgerweeshuis; 27 oktober, Bergen op Zoom, Gebouw-T; 4 november Amersfoort, Fluor; 11 november Den Haag, PAARD, 24 november Maastricht, Muziekgieterij; 17 november Amstelveen, P60; 25 januari 2018 Hengelo, Metropool.

In de nieuwe Heaven die vandaag uitkomt staat een groot interview met Carol van Dijk en Henk Koorn, de ‘veteranen’ van de tour. In dit nummer lees je ook over Henk Hofstede, Hurray For The Riff Raff, Ane Brun, JW Roy, The Cactus Blossoms, Levi Parham, Amadou & Mariam en nog veel meer. Geen enkele Heaven missen? Neem dan een abonnement!