Albums van week 18

29 april 2019

Heavenmagazine verschijnt tweemaandelijks, albums komen dagelijks uit. Daarom geven we wekelijks een korte update van releases die ons meteen opvallen of die anderszins de moeite van het ontdekken waard zijn. Verwacht geen uitgebreide recensies, die verschijnen nog altijd – met meer reflectie – in het magazine. Het nieuwe nummer ligt in de winkel met naast meer dan 100 albumrecensies, ook mooie interviews met onder meer Weyes Blood, Aldous Harding, Tedeschi Trucks Band, Mozes and The Firstborn en Robert Jan Stips.

Roots/Folk: Bennie Jolink – Bernard Jolink: Post Normaal

In het begin van zijn carrière leek Normaal-frontman Bennie Jolink niet meer dan een simpele rocker uit de Achterhoek. Dat hij van meer markten thuis is, werd pas gaandeweg duidelijk. Op Bernard Jolink: Post Normaal presenteert hij zich niet slechts als zanger/muzikant, maar ook als verhalenschrijver en beeldend kunstenaar, al is het vooral de liefdevolle wijze waarop hij zich hier oude ‘roots’-stijlen eigen maakt die het album tot een must maakt voor de liefhebber.

Rock/Pop: The Pearlfishers Love & Other Hopeless Things

De hoogtijdagen van sophisticated pop mogen in de jaren zestig en zeventig liggen, de Schot David Scott en zijn Pearlfishers houden het genre al meer dan vijfentwintig jaar levend met een reeks zorgvuldig geënsceneerde prachtplaten waar de fraaiste melodieën voorop staan. Even charmant als bekoorlijk, klinkt Love & Other Hopeless Things allesbehalve slap en afgezaagd. Een kunst die maar weinigen The Pearlfishers nadoen.

Blues/Soul/Jazz: Kelly FinniganThe Tales People Tell

Met The Tales People Tell debuteert Kelly Finnigan in de onderhand behoorlijk volle retro-soulmarkt, maar hij trekt direct de aandacht vanwege de knappe, zelfgeschreven en -geproduceerde liedjes, alsook de rauwe intensiteit waarmee hij die brengt. Waar zwarte vocalisten in de soulmuziek de boventoon voeren, bewijst Finnigan op dit prachtdebuut dat huidskleur er feitelijk niet toe doet

Wereld: Rowwen Hèze Voorwaartsch

Oppervlakkig beluisterd lijkt Voorwaartsch zich in weinig te onderscheiden van eerder Rowwen Hèze-werk en zijn de meeste ingrediënten van het album welbekend. Wie het album echter even op zich laat inwerken, merkt dat Jack Poels c.s. zichzelf hier wel degelijk overtreffen. Zowel qua liedjes als qua inhoud bereiken ze een hoger plan, niet slechts in het meer uptempo-materiaa, maar vooral in het meer bedachtzame werk, dat ontroerender is dan ooit.