Avalanche Quartet door stad en land (1)

11 oktober 2013

“We spelen het liefst voor honderdvijftig, tweehonderd mensen. Het zou heel raar zijn alleen Carré’s te bespelen.” Henk Hofstede is tevreden met de zaal van vandaag, het Heerenlogement in Beusichem. De soundcheck van het Avalanche Quartet duurt ruim twee uur, eerst met drie, dan met z’n vieren. Bassiste Arwen Linneman is opgehouden op weg naar het theater, op de dijk van Culemborg naar Beusichem. Ze reed te hard. “Een zero tolerance zone, zei die agent.”

Het Heerenlogement is uitverkocht. Dat betekent zo’n honderd toegewijde luisteraars voor het kwartet. Het concert duurt ruim tweeënhalf uur, twintig nummers, waarvan achttien zorgvuldige Leonard Cohen-interpretaties en twee van Hofstede zelf, plus twee Cohen-toegiften. Hofstede leidt geregeld de liedjes in. Pim Kops van De Dijk (gitaar, toetsen, accordeon en meer), Marjolein van der Klauw (gitaar, zang) en Arwen Linneman luisteren even aandachtig als het publiek en plaatsen waar nodig een accentje. Het sterkste verhaal is de onbereikbaarheid van het fenomeen Leonard Cohen. Hofstede en hij kennen elkaar, maar even het nieuwe cd’tje overhandigen backstage in Amsterdam was er niet bij. In Edinburgh overkwam die toegangweigering twee heel groten, vertelt Hofstede. We zullen niet verklappen wie.

“Dit is ons derde optreden, we moeten nog veel uitproberen”, vertelt Hofstede een uurtje voor aanvang. “De soundchecks zijn ook repetities. Deze duurde wat langer, soms is het zo gebeurd. Dat hangt helemaal af van de eigenschappen van de zaal.” Geluidtechnicus Darren Hayne, die ook een grote rol speelde bij de productie van het album Rainy Night House – pendelt tussen zijn apparatuur en het podium om ter plekke te horen wat zijn muzikanten bedoelen. De klep van de piano gaat bijna geheel omlaag omdat Linneman last heeft van het geluid.

Het Avalanche Quartet bestaat een jaar of zeven en heeft eerder een cd gemaakt en getourd. De afgelopen jaren beperkten ze de optredens sterk, soms tot maar één per jaar. “We hadden het alle vier te druk met ons reguliere werk. Pim en ik hadden nu een half jaar vrij van onze bands, en Marjolein en Arwen konden ook. Dus hebben we een tour samengesteld van 39 concerten. We eindigen in De Kleine Komedie in Amsterdam.”

Zie de speellijst.