Colin Stetson bewerkt Górecki

8 juni 2016

Op Sorrow vertolkt de Amerikaanse componist en multi-instrumentalist Colin Stetson de beroemde Symfonie No.3 van de Poolse componist Henryk Górecki. Op geheel eigen wijze, een sport die zeeën aan controverses heeft opgeleverd. Ruim een halve eeuw na dato is het nauwelijks voor te stellen dat puristen de bewerkingen van Gershwin’s Porgy & Bess en Rodrigo's Concierto De Aranjuez van het duo Miles Davis/Gil Evans afserveerden als edelkitsch. De recente bewerkingen van de New Yorkse jazzpianist Uri Caine van Mahler en Verdi leveren ook nu nog veel misbaar op. Zelf sluit ik me graag aan bij Caine’s producer Stefan Winter: elke muzikant heeft het recht op zijn eigen wijze een compositie te vertolken.

Op zijn eigen merites beschouwd verdient Stetson’s poging met het werk van Górecki alle lof. Het meditatieve karakter blijft behouden. Het transponeren van het oorspronkelijk zestig man sterke symfonische orkest naar een eigentijds samengesteld ensemble van twaalf muzikanten is met veel smaak gedaan. Hoewel Stetson onbevangen omgaat met de harmonische en dynamische pilaren van dit werk uit de jaren zeventig heeft zijn versie emotioneel niets aan kracht ingeboet. Een extra vermelding verdient zijn zust Megan die als mezzosopraan excelleert in de drie liederen over verlies en pijn waarop deze symfonie is gebaseerd. Na Stetson’s vele samenwerkingen als begenadigd blazer (fluit, klarinet, saxofoon) met acts als Laurie Andersen, Bon Iver, David Byrne en Arcade Fire blaast hij dit omstreden genre op imponerende wijze nieuw leven in.