Cultheldin Toni Price

2 april 2013

Hij is al anderhalf jaar geleden uitgebracht, maar pas onlangs ontdekte ik de nieuwe cd van Toni Price. En die is weer top. Hoe kan het ook anders? Haar vorige zeven steken ook ver boven het maaiveld uit.

Als het erop lijkt dat er al een hele tijd geen nieuw werk meer van een favoriete artiest is verschenen, bestaat er altijd de mogelijkheid dat een cd aan je aandacht is ontsnapt. Neem Cherry Sunday Orchestra van Toni Price. Ik had er nooit over gelezen, maar ontdekte hem toen ik op internet ging zoeken, omdat het wel heel lang duurde voordat er een opvolger verscheen van Talk Memphis (2007).

Cherry Sunday Orchestra is al in het najaar van 2012 uitgebracht, maar trok nagenoeg geen aandacht. Zelfs op haar Wikipedia-pagina wordt de cd niet genoemd. Dat is doodzonde. Want deze nieuwe doet in geen enkel opzicht onder voor haar eerdere werk. Met nummers van onder anderen Harry Ruby (het van Louis Armstrong bekende A Kiss To Build A Dream On), Burton Cummings, Trixie Smith, Walter Hyatt, Gwil Owen en Warren Hood (de violist van haar zes man tellende begeleidingsband Cherry Sunday Orchestra) heeft ze weer een heerlijke cd samengesteld, die voor een groot deel bestaat uit behoorlijk jazzy songs die af en toe bijna iets vooroorlogs hebben (luister naar de klarinet).

Toni Price (1961), die na twee jaren in San Diego in 2009 terugkeerde naar Austin, is in meerdere opzichten te vergelijken met Bonnie Raitt en Maria Muldaur. Ze schrijft niet zelf maar is zo’n sterke zangeres dat ze de liedjes volledig naar zich toe trekt. Ook deelt ze hun liefde voor traditionele genres, met name blues en jazz, en voor de muziek uit New Orleans. En evenals haar veel bekendere collega’s maakt ze tijdloze cd’s waarop je nooit uitgeluisterd raakt.

Cherry Sunday Orchestra (12 liedjes, met een bonusnummer in de vorm van een filmpje) is te bestellen op neverheardofem.com. Tenminste, nog wel op het moment dat ik dit stukje schrijf. Dus fans van deze cultheldin grijpen hun kans.