De lijst van Jack Poels

17 december 2019

Komend voorjaar verschijnt Blauwe Vear, het eerste soloalbum van Jack Poels, voorman van Rowwen Hèze. Hij zal de liedjes van dat album voor het eerst spelen op zondagmiddag 5 januari tijdens ‘20 jaar  Heaven’ in TivoliVredenburg in Utrecht. In ons magazine dat net uit is staat het interview met Jack Poels. De lijst van albums die hem het meest inspireerde, paste niet meer in het blad.

Van Morrison, Astral Weeks 

Dit album kun je altijd beluisteren. Het is tijdloos. Zijn muziek zoek ik eens in de zoveel jaar weer op. Dan draai ik een periode niks anders dan alles van Van the Man.

Lucinda Williams, Car Wheels On A Gravel Road

Prachtplaat. We gingen voor het eerst met de band naar de States en bij de Moon River Bar in Spicewood hoorden we de rubber banden van de pick ups letterlijk knarsen op het grind.

John Hiatt, Crossing Muddy Waters

Alles wat je van John Hiatt kende, kwam terug bij de kern, terug bij af. Het was alsof al zijn eerdere grote studioplaten kleiner klonken dan de grote muziek op dit klein klinkende album.

Steve Earle, Train A Comin’

Later qua folkgehalte nog een keer herhaald met de Del McCoury Band. Even geen elektrische gitaren meer. We zagen de muzikanten beurtelings naar een microfoon lopen om zich voor het publiek te laten doorversterken.

Johnny Cash, American Recordings

Je hoort het knip- en plakwerk tussen de regels door. Zijn stem lijmt alles weer samen. Net toen je dacht dat al z’n oude werk niet meer te overtreffen was kwam producer Rick Rubin met deze sobere herfstige klanken.

Alison Krauss, New Favorite

Zelden zo’n loepzuivere zang gehoord. En voor het eerst een gitarist, Jerry Douglas, die met zijn bottleneck zijn dobro echt kon laat praten. Precies op de goeie plekken tussen de zang door. Meesterlijk.

Gillian Welch, Time The Revelator

Vroeger hield ik van The Hollies, The Bee Gees en The Raspberries (Don’t Want To Say Goodbye). Harmonieuze samenzang. Nu van de samensmeltende stemmen van The Civil Wars en van Gillian Welch en Dave Rawlings.

The Pogues, If I Should Fall From Grace

Shane McGowan was samen met Phil Lynott degene die harde muziek probleemloos kon verweven met romantische teksten. Bij Thin Lizzy klonk tussen al het gitaargeweld I’m Still In Love With You, bij The Pogues Rainy Night In Soho

Los Lobos, La Pistola Y El Corazón

Wij kenden ze van Anselma, How Will The Wolf Survive? en later Kiko, en toen ineens dit akoestische tussendoortje. Estoy Sentado Aquí werd De Moan Die Lach Ni Mier. Ze hebben ooit nog met Rowwen Hèze samen in Paradiso gespeeld.

Abonnees van Heaven maken kans op gratis kaarten voor dit unieke concert. We geven namelijk 30 tickets weg. Wat moet je doen? Stuur een mail naar redactie@popmagazineheaven.nl met je favoriete HEAVEN-anekdote. De leukste/gekste/ontroerendste verhalen worden beloond met 2 tickets voor ons jubileumconcert. Let op: wij publiceren je verhaal op onze website, desgewenst geanonimiseerd. Ook nieuwe abonnees kunnen meedingen. Meld je wel dan wel eerst aan als abonnee.