De sleutelmomenten van folkzangeres Sarah McQuaid

25 februari 2016

Op het conto van de in Cornwall wonende singer-songwriter Sarah McQuaid staan vier soloalbums en een duoalbum onder de naam Mama. Ook schreef ze een standaardwerk over gitaarstemmingen. Op haar jongste prachtplaat Walking Into White opteert McQuaid na het imponerende The Plum Tree And The Rose uit 2013 voor een meer poppy geluid. Voorafgaand aan haar Nederlandse optredens vroegen we haar naar vijf sleutelmomenten uit haar carrière.

Sleutelmoment 1: eerste solouitvoering van een lied van eigen hand- Locatie: National Cathedral School. Washington DC, U.S.A. - Betrokken personen: docenten, stafleden en studenten van de openbare meisjesschool

“Ik was veertien of vijftien toen dit plaatsvond. Ik had al veel ervaring opgedaan met optreden voor publiek als lid van het Chicago Children's Choir, maar dit was de eerste keer dat ik solo voor een publiek stond om een lied te brengen dat ik zelf op gitaar geschreven had. Hoe het komt dat ik op een maandagochtend om acht uur een van mijn eigen liedjes speelde, weet ik niet. Ook ben ik vergeten welk lied ik had uitgekozen. Wat in mijn herinnering is blijven hangen, is het gevoel van een verschrikkelijke angst die mij in zijn greep had. Ik wist niet of er geluid uit mijn mond zou komen als ik die opende en of mijn vingers de juiste handelingen zouden verrichten. Mijn angst bleek ongegrond, alles ging goed en ik kreeg een groot applaus. Ik leerde op dat moment te vertrouwen op mijn stem en mijn vingers, ongeacht hoe nerveus ik me voel.”

Sleutelmoment 2: de ontdekking van DADGAD - Locatie: een festival ergens in Bretagne, Frankrijk - Betrokken persoon: een Franse gitarist wiens naam ze vergeten is

“Als tiener luisterde ik veel naar Joni Mitchell en musici van het platenlabel Windham Hill, onder wie Michael Hedges, Willy Ackerman en Alex de Grassi. Ik wist dat zij in open stemmingen speelden. Ik experimenteerde met willekeurige stemmingen op mijn gitaar met verschillende noten om te kijken wat dat opleverde. Tijdens mijn studie in Frankrijk trad ik op met de in dat land gevestigde Ierse band Mixed Brew. Backstage raakte ik op een festival in Bretagne aan de praat met een blonde Franse gitarist wiens naam ik me niet meer herinner. Hij adviseerde mij de stemming DADGAD uit te proberen omdat alle Ierse musici deze stemming gebruiken. Ik stemde mijn gitaar en beleefde een eurekamoment. Plotseling kon ik al die klanken produceren die ik zoveel jaren tevergeefs had geprobeerd te maken.”

Sleutelmoment 3: Luka Bloom observeren terwijl hij met het publiek communiceert - Locaties: An Créagan, Creggan, Omagh, County Tyrone, Noord Ierland - Betrokken personen: Luka Bloom, Paul Ashe-Brown en een massaal publiek.

“In de winter van 2001 nodigde Luka Bloom mij uit als zijn voorprogramma tijdens een korte tournee door Ierland. Vanaf het balkon naast het mengpaneel van geluidtechnicus Paul Ashe-Browne zag ik hoe Luka op magische wijze communiceerde met zijn publiek. Ik dacht direct dat ik ook op zo'n manier wilde leren communiceren met mijn eigen publiek. Ook zag ik het belang in van een eigen geluidstechnicus. Ik heb het geluk dat ik de laatste vijf jaar begeleid word door de getalenteerde geluidtechnicus Martin Stansbury, die tevens mijn tourmanager is.”

Sleutelmoment 4: ontmoeting met Dick Gaughan - Locatie: The Strandhill Guitar Festival, County Sligo, Ierland - Betrokken personen: Dick Gaughan, Séamie O'Dowd, Felip Carbonell en deelnemers aan een DADGAD-workshop

“In de zomer van 2006 kreeg ik een uitnodiging van mijn bevriende gitaristen Séamie O'Dowd en Felip Carbonell om tijdens een gitaarfestival een workshop gitaarstemming in DADGAD te geven. Toen ze mij vertelden dat ik deze workshop mocht leiden samen met Dick Gaughan - een van mijn helden - , verdwenen al mijn reserves als sneeuw voor de zon. Na afloop van de workshop vroeg Dick mij waarom ik niet zelf tourde. Ik zei dat ik niet vermoedde dat er een markt was voor mijn muziek. Hij was ervan overtuigd dat er wél een publiek was. Drie maanden later zegde ik mijn baan op en werd ik een fulltime muzikant.”

Sleutelmoment 5: samen componeren met Zoë - Locatie: haar keuken in het platteland nabij Penzance, Cornwall, Engeland - Andere betrokken persoon: Zoë

“Toen ik naar het landelijke Cornwall verhuisde in 2007 was Zoë een van de eerste personen die ik leerde kennen, omdat onze kinderen dezelfde school bezochten. Pas na verloop van tijd ontdekte ik dat zij een voormalige popster was, bekend van de zelfgeschreven hitsingle Sunshine On A Rainy Day. Aan de keukentafel speelde ze een lied waarvan ik de melodie prachtig vond, maar de tekst niet begreep. “Maar ik heb er ook geen tekst voor, dit zijn gewoon onzinregels”, zei ze. Op mijn vraag of ze passende liedregels wilde, antwoordde ze met een volmondig: “Yes, please, that would be great!” Binnen een paar maanden hadden we samen genoeg liedjes geschreven voor een album dat we uitbrachten onder de groepsnaam Mama. Dor mijn samenwerking met Zoë beschouw ik mezelf sindsdien niet alleen als een folkzangeres maar tevens als een liedjesschrijfster.”

Sarah McQuaid live: 26 februari in Café Peter en Leni, Steendam; 5 maart in De Lantaern, Zevenaar; 19 maart in De Kleine Waarheid, Zaandam; 20 maart in Tiliander, Oisterwijk.