De troostrijke muziek van Iris Dement

30 oktober 2019

Donderdag 16 januari 2020 komt Iris DeMent voor een eenmalig concert naar TivoliVredenburg in Utrecht. Geert Henderickx had een groot zwak voor haar, onderkende haar immense talent en sympathiseerde met naar tobbende levenshouding. Een passage uit het stuk Voor de Troost, dat hij schreef in september 2012.

Met die geprangde stem van haar zingt ze archaïsche liedjes over familieleven, muziekbeleving en zingeving, waarin zich een religieuze, bijna goddelijke ondertoon laat ontwaren. Er spreekt ook een sterke verbondenheid met de gemeenschap uit, die soms de vorm van maatschappelijke betrokkenheid aanneemt, zoals in het furieuze protestlied Wasteland Of The Free. Ze schreef het midden jaren negentig, maar het nummer lijkt actueler dan ooit. Ronduit woedend wordt ze soms bij de gedachte aan het immorele gedrag van gezaghebbers. Op zulke momenten fungeert muziek voor haar als een uitlaatklep. Boosheid geeft kracht om je te verzetten tegen degenen die je proberen te onderdrukken.

Een jaar of acht geleden maakte ze het werkelijk hartverscheurende Lifeline, een verzameling stokoude kerkliederen die haar moeder aan de piano op de slaapkamer placht te zingen wanneer het haar allemaal teveel werd. De appel valt niet ver van de boom, zo verklapt ze in het inlegboekje. En met geloof heeft dat absoluut niets te maken, bezweert ze, het gaat haar enkel en alleen om de helende kracht van die religieuze nummers. Hoe kan het dan in hemelsnaam dat die muziek de luisteraar zo ongenadig door de ziel snijdt?

Voor de troost is in zijn geheel te lezen op popstukken.nl.