The Doughboys: Running For Covers

24 juli 2019

Voor ons is het papier nog altijd de kroon op ons werk. Net zoals de fysieke geluidsdrager nog altijd de voorkeur heeft boven ‘digitaliteit’. Dat kan worden beschouwd als nostalgie, een hang naar de betovering die muziek in onze jeugd teweegbracht. De geur van vinyl in de platenzaken van voorheen. De hoezen die vooraan stonden en zich brandden op het netvlies. De muziekkranten en muziekbladen die we spelden. En spaarden. Met Friedrich von Schiller zien we dit als lebende Gestalt. En met Walter Benjamin waken we voor een vals estheticisme.

Hoe het ook zij, wij zijn liefhebbers. Dus is de vraag of Pop Circles, de nieuwe plaat van Richard X. Heyman ‘het papier’ zal halen, voor ons van belang. De kans daarop is, hoewel zekerheid in dit proces van het samenstellen van een exemplaar van Heaven nooit is gegeven, immers de ene plaat kan de andere worden als er een nieuwe ene plaat zich aandient, groot. Op de redactie waren uitspraken te horen als “Weer een geweldige nieuwe van deze US powerpopheld.” En “Richard X. Heyman heeft weer een geweldige nieuwe.” Wij luisterden nog maar eens en stelden: dit maar liefst zeventien liedjes bevattende album zou weleens uit kunnen groeien tot het beste werk van de multi-instrumentalist uit New York.

Staat de recensie van Pop Circles in Heaven #5, 2019?

Richard X. Heyman speelt ook in The Doughboys, een band die in 1966 haar naam en oorsprong vond en na de heroprichting in 2000 vijf (studio)platen maakte. Naast Heyman maakt ook Myke Scavone (Ram Jam, herinnert u zich Black Betty) deel uit van deze klassieke poprockband. Het aan de in 2005 overleden bandlid Willy Kirchofer opgedragen Running For Covers, het nieuwe, zesde album van The Doughboys bevat, u raadt het al, louter covers. Dat had een obligate exercitie kunnen worden. Om vervolgens even plichtmatig als doods uit te pakken. Nu ligt dat, gezien het vuur en de klasse van The Doughboys bepaald niet voor de hand en het is hier dan ook niet het geval. Liedjes van o.a. Ray Davies, Neil Diamond (Solitary Man), Joe South, David Essex en Mose Allison (Your Mind Is On Vacation) worden op geweldige wijze vertolkt. Dit is rhythm ’n’ blues van de ware soort, door de New Yorkse inslag (CBGB) net een tikkeltje scherper dan de Engelse variant. Mogelijk speelt ons hier onze smaak van dit moment parten? Ook geweldig: de uitvoering van het ook door The Four Seasons vertolkte Everybody Knows My Name, een nieuwe opname van het liedje dat in de jaren zestig op één van de twee singles die The Doughboys voor Bell Records opnamen terecht kwam. Zo maakt de hier drummende Richie Heyman een dubbelslag die onze bewondering voor hem bestendigt, zo niet nog wat doet groeien.

The Doughboys: Running For Covers (RAM Records)