Er is een Ramone in de zaal

19 februari 2016

Magie. Een ander woord is er niet voor te bedenken, als de geest van de grondleggers van de punk nadrukkelijk door de zaal waart. Richard Reinhardt, een van de zeven muzikanten (of acht, daarover straks) die de wereldberoemde achternaam Ramone mag dragen, hoeft zijn entree maar te maken of hij raakt snaren. Figuurlijk dan, want op het podium drumt en zingt hij. Onlangs streek hij neer in Nederland.

Richie Ramone wordt hij in de beste traditie van de band gedoopt. Op 13 februari 1983 speelt hij zijn eerste show, als opvolger van Marky die wegens bovenmatig alcoholgebruik uit de band is gezet. Richie is de vierde drummer van de Ramones, die in 1974 als drietal begon met Joey achter de drums. Dat was geen succes, waarna Tommy, die aanvankelijk als producer bij de band actief was, uit pure noodzaak de stokken overnam en Joey naar voren schoof als zanger. Met Johnny op gitaar en Dee Dee op bas én als voornaamste songsmid, kan het feest beginnen. Tot zover de bandhistorie, lees hier een uitgebreider dossier.

Richie speelt zo´n 500 shows met de Ramones totdat ook hij wordt ontslagen. Over de reden doen ook weer allerlei verhalen de ronde: het niet mogen meedelen in de omzet van bandmerchandise) zou wel eens een motief kunnen zijn. Twee Ramones-optredens doet Blondie's Clem Burke - alias Elvis Ramone - dienst achter de drumkit, maar het klikt niet met de rest dus wordt de inmiddels afgekickte Marky weer teruggehaald. Die zal de rit uitzitten tot aan het laatste Ramones-concert in 1996. Richie's tastbare erfenis is de klassieker Somebody Put Something In My Drink, ook na zijn vertrek vaste prik tijdens optredens.

Van Richie horen we lange tijd niets, tot hij opduikt bij Joey Ramone's Birthday Bash, de jaarlijkse muzikale herdenking in New York van de in 2001 overleden zanger (daarna overleden Dee Dee in 2002, Johnny in 2004 en Tommy in 2014). In 2013 verschijnt zowaar een album van Richie's hand, Entitled. Met zijn mix van punk- en hardrock is het nog best te pruimen ook. De drummer, die op de drie Ramones-albums waaraan hij destijds bijdroeg, ook al zangpartijen deed, blijkt een lekkere rauwe strot te hebben.

Kort na de albumrelease gaat Richie optreden, maar het duurt tot 18 februari voor hij zijn eerste schreden op Nederlandse bodem zet. Poppodium Duycker in Hoofddorp heeft hem gestrikt en zo'n tachtig bezoekers, veel hondstrouwe Ramonesfans, hebben aan de lokroep gehoor geven. Dat aantal valt een beetje tegen, optredens van de actievere Ramones-collega's Marky en CJ, in 1989 de opvolger van bassist Dee Dee, worden doorgaans beter bezocht.

Over de show zelf: begeleid door drummer/gitarist Ben Reagan, bassiste Clare Misstake en gitarist Alex Kane brengt Richie Ramone een dik twintig nummers tellende set met zowel Ramones-nummers als nummers van Entitled. Hij wisselt geregeld van rol. Dan weer is hij de zingende drummer, om vervolgens als voorman nadrukkelijk het contact met het publiek te zoeken.

De fans, waartoe ik mezelf reken, amuseren zich kostelijk. Waarom kritisch worden als je weer mee kunt blèren met klassiekers als Cretin Hop, Wart Hog en natuurlijk Blitzkrieg Bop?! Een collega met een iets professionelere instelling ziet de vertoning met een glimlach aan, noemt het optreden 'verschrikkelijk slecht' om in één adem eraan toe te voegen: "Toch kun je niet dichter bij de Ramones komen dan dit." En dat alleen, concluderen we, maakt het tot een bijzondere avond.

Foto: Rob van Dalen