Heaven Presents… Odetta Hartman

24 februari 2019

Donderdag 28 februari is het eerste Heaven Presents concert in TivoliVredenburg. Op de hoogste verdieping – Club Nine – speelt dan de Amerikaanse Odetta Hartman. Banjo en elektronica gaan bij haar hand in hand op een manier. Het vorig jaar verschenen album Old Rockhouds Never Die is bovendien gelardeerd met opnamen van zingende vogels en regen op de porch. Want Hartman is een fervent verzamelaar van geluiden.

Sinds de release van Old Rockhounds Never Die, in augustus vorig jaar, is Odetta Hartman (28) vrijwel voortdurend on the road geweest. Het illustreert de warme ontvangst van het album door critici en publiek. “Ik heb op plekken gespeeld waar ik nooit eerder kwam en dat was cool. In Tennessee kreeg ik geregeld te horen: ‘Je muziek klinkt ergens vertrouwd, maar wat doen die computers op het podium?’”

Ze groeide op in de East Village, hartje Manhattan. Haar ouders hadden er een pizzarestaurant. “Met een jukebox. Die 45 singles zijn mijn eerste muzikale herinnering. Er zat van alles tussen: soul, punkrock, The Beatles, countrymuziek, want de plaatjes moesten natuurlijk een brede klantenkring aanspreken.”

Harry Smtih

Op haar vierde ging ze op vioolles, in navolging van haar oudere broer en zus. “Er was altijd muziek in huis. Mijn ouders hadden bovendien een geweldige platencollectie, met uiteraard ook Harry Smith’ The Anthology of American Music. Terugkijkend was dat het beginpunt van mijn afdaling in the rabbit hole. (lach) Ik weet nog dat als kind al dacht: What is this music? Harry Smith woonde trouwens in de buurt, je kon hen zo maar tegenkomen. Een al wat oudere zwarte man met een mysterieus aureool om zich heen. Hij ademde cultuur en was zich gaan toeleggen experimentele cinema en net als mijn moeder betrokken bij een groep mensen die filmavonden organiseerde in een oude school.”

Als tiener schreef ze al liedjes, maar die waren vooral grappig bedoeld. “Echt schrijven in de old timey traditie doe ik pas sinds een jaar of vijf, zes, nadat ik bij toeval een banjo oppakte in het huis van een kennis. Ik speelde gitaar, mandoline en natuurlijk viool, maar de banjo riep een nieuwe liefde bij me op. Het geluid deed me meteen denken aan oude bergmuziek, maar ik houd vooral van het drone-achtige geluid dat het instrument voortbrengt. The resonator sound.”

Ook de inbreng van haar partner Jack Inslee mag niet onvermeld blijven. “Toen ik hem ontmoette speelde ik in een tienkoppige band, met strijkers en blazers en mijn broer op viool. Het was fun met zo’n groot gezelschap muziek maken, maar de omvang van de groep had ook de nodige nadelen. Jack stelde me voor samen een plaat te maken waarop ik alle instrumenten zelf zou doen. Dat gelaagd opnemen van muziek opende een heel nieuwe wereld voor me. Het gaf me zo veel vrijheid om mijn eigen ideeën waar te maken. Ons eerste project 222 werd in 2015 opgepikt door een platenlabel en zo ging het balletje rollen. Jack en ik werken nauw samen en hij draagt meer petten: engineer, mixer, producer en hij speelt piano. We tourden ook, maar zijn werk bij een radiozender in Washington DC (Full Service Radio) laat dat niet meer toe.”

Tegenwoordig gaat ze op pad met haar oude schoolvriend Alex Friedman op drums, percussie en aanverwanten. “In de studio kun je een veelheid aan geluiden incorporeren. Aangezien nagenoeg ieder instrument me inspireert, en ook gewone gebruiksvoorwerpen en speelgoed, is dat live wat lastig te reproduceren. Het is sowieso onmogelijk al die spullen mee te sjouwen, dus live klinkt het anders. Maar doordat Alex een drumpad gebruikt en samples en mijn stem en instrumenten digitaal kan manipuleren via computers, maken we als duo toch een gelaagd en spannend geluid.”

Odetta Hartman live: donderdag 28 februari in TivoliVredenburg, Utrecht. Mensen die vrijkaartjes hebben gewonnen voor het concert – via onze nieuwsbrief – hebben inmiddels bericht ontvangen. Wil je ook op de hoogte blijven van de activiteiten van Heaven en geregeld in aanmerking komen voor vrijkaarten, schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief.