Indringende film over getraumatiseerde Nick Cave

9 september 2016

Gisteren draaide de film One More Time With Feeling over Nick Cave wereldwijd één dag in de bioscoop te zien. De documentaire van regisseur Andrew Dominik volgt het ontstaansproces van zijn nieuwe album ‘Skeleton Tree’ dat vandaag verschijnt. De film in 3D en zwart-wit, gedraaid door  de Belgische cameraman Benoît Debie, geeft een soms voyeuristische inkijk in het leven van Nick Cave, zijn vrouw, zijn zoon Earl en zijn muzikanten.

Cave blijkt zwaar getraumatiseerd. Hij gelooft niet meer in verhalen vertellen, waar hij zo goed in was, en waarmee hij naar eigen zeggen zijn wereld 'bijeenhield'. Hij relativeert zichzelf voortdurend en zegt dat hij niet echt weet wat te zeggen over het verlies van zijn zoon Arthur die vorig jaar door een dramatisch ongeval het leven liet, behalve dan dat het zijn wereld compleet overhoop heeft gehaald en hij een ander mens is geworden. Cave lijdt soms zichtbaar, en je vraagt je af waarom hij toestemming gaf dit alles te filmen.

De nummers zijn minder echt composities dan voorheen bij Cave. Het zijn soms meer bezweringen op muziek, flarden wanhoop vertolkt met alle moed die hij bij elkaar kon grabbelen. Maar zelfs na pas eenmaal luisteren denk ik al dat hij na het superieure Push The Sky Away opnieuw een meesterwerk heeft gecreëerd.

Op het eind van de film vertelt Cave dat zijn vrouw en hijzelf besloten hebben terug gelukkig te zijn, als wraak op wat hen is aangedaan. Maar hij heeft door dat hij niet al te overtuigend overkomt. Een ontroerend document van een zeer groot artiest, die terug op probeert te staan. Straf ook dat hij vertelt dat de dood van zijn zoon zijn creativiteit grondig heeft verwoest, doch afkomt met het zeer mooie muziek. Nick Cave blijft 'ongrijpbaar'.