Instrumentale schoonheid

4 februari 2016

Lavinia Meijer liet vorig jaar op Voyage horen dat van het klassieke harprepertoire nog steeds iets valt te maken. Remy van Kesteren daarentegen had het gevoel dat hij dat reeds helemaal had uitgekauwd, zijn oplossing bestaat vooral uit zelf nieuwe stukken componeren. Het resultaat is te vinden op Tomorrow Eyes dat harp iets meer rock ’n’ roll probeert te maken. Het instrument blijft te lieflijk van klank bom meteen een kora-achtige rol op te eisen, maar van Kesteren geeft, mede dankzij muzikale duizendpoot Martin Fondse, harpmuziek meer toekomst dan we vooraf verwachtten (Deutsche Grammophon/Universal 8).

Leg een harp op zijn zij, gebruik hamertjes om de snaren te beroeren en je hebt een piano, een veel expressiever instrument met veel meer klankkleuren. De Waal Eric Nossent gaat als eRno le Mentholé door het muzikale leven en levert met La Mécanique Poétique achttien sculptures sonores spontanées af, wat ik maar vrij vertaal als geïmproviseerde solopianostukken. Het resultaat is ongemeen fraai en wijdreikend, tussen klassiek, jazz en wereldmuziek, en boeit van begin tot eind, door de hoge kwaliteit van Le Mentholé’s melancholieke spel en composities (Home 8,5).

Een stuk ouder (67 jaar) dan Le Mentholé is de Oekraïense pianist Lubomyr Melnyk. Hipper is hij ook, gezien het feit dat zijn werk verschijnt op Erased Tapes. Rivers And Streams heet zijn jongste album, een perfecte titel voor de natuurgeïnspireerde pianocomposities van Melnyk, veelal klinkend als zachter en harder kabbelend water en de zon die daar op speelt. Continue muziek, noemt hij zijn pianotechniek, waarin korte, snelle noten elkaar onafgebroken volgen, met sprankelend effect (Erased Tapes/Konkurrent 7,5).

Beduidend avant-gardistischer is de piano-dronemuziek op Vertigo van het Australische trio The Necks. Het album, even broeierig al fascinerend, herbergt slechts één stuk van bijna 45 minuten, maar bevat veel variatie tussen ambient, jazz en zelfs noise, waardoor het altijd spannend blijft (Northern Spy 8).

Waarna we het laatste noot laten aan de Amerikaanse ambientcomponist Bryan Carrigan, wiens jongste plaat Fall Into Winter een uitzonderlijk fraai muzikaal winterlandschap oproept en behoort tot de mooiste ambientplaten die ik ken (Peonies Music/CD Baby 9).

Het nieuwe nummer van Heaven verschijnt omstreeks 13 februari. Naast de recensies zijn er interviews met onder anderen Gary Clark Jr, Joe Ely, Neil Finn, Frank Boeijen, Anneke van Giersbergen en Eefje de Visser.