Jack Poels voor het eerst live

10 januari 2020

Door Jack Poels werd het puntje op de i gezet van het toch al zo sfeervolle twintigjarige jubileumconcert van Heaven afgelopen zondag in de Pandora van TivoliVredenburg. Naast de vroeger op de middag geprogrammeerde en buitengewoon goed ontvangen optredens van Judy Blank en I Am Oak speelde de frontman van Rowwen Hèze nummers van zijn solodebuut Blauwe Vear dat op 27 maart verschijnt bij Snowstar Records. Vandaag is hier de single Elf Oaver Elf voor het eerst te horen.

Bart-Jan Baartmans en Jan Hendriks flankeerden Jack Poels. Gelouterde gitaristen, muzikanten van het zuiverste water. BJ Baartmans is op Blauwe Vear zowel producer als begeleider op gitaar, mandoline en mondharmonica. Jan Hendriks maakt als vaste gitarist van Doe Maar regelmatig een zijstap, zeker als het in de richting van soul of americana gaat. Hij was zo onder de indruk van de ruif aan Poels’ nieuwe liedjes dat hij te kennen had gegeven graag mee te spelen wanneer de tour in april van start gaat. 

Voorafgaand aan hun eerste optreden zei Jack Poels in een Q&A met oud-radiomaker en journalist Hubert van Hoof dat hij al vijfentwintig jaar rondliep met de wens ooit een soloalbum te maken. Ook gaf hij aan dat hij allerminst van zins is om zijn job bij Rowwen Hèze op te geven. Dit is een tussendoortje; en dat na vijfendertig jaar trouwe dienst bij de band. Maar wel een die, gerijpt door de jaren, goed op dronk is. De liedjes leken zichzelf te schrijven. Het moest een album worden dat anders was dan zijn gebruikelijke werk. Hij volgde op Blauwe Vear zijn interesse voor het singer-songwritersgenre en americana. Met verbluffend resultaat.  

De liedjes tonen een minder uitgelaten als wel eerder een beschouwende zanger die mijmert over de wereld om hem heen. Vergezichten openend naar een onstuimig gevoelsleven. Op Blauwe Vear geen liedjes over lollige dorpsfiguren, ruwe bolsters of bevallige meisjes in rode jurken, maar thema’s die een inkijk bieden in zijn eigen leven. De zanger is zijn eigen onderwerp. De muziek wordt zonder opsmuk klein gehouden en effectief waardoor het grote gevoel in de zang fraai uitwaaiert.

In TivoliVredenburg maakte hij deze middag een selectie van nieuwe nummers die kwalitatief stuk voor stuk de vergelijkingen met Poels’ prijsnummers uit de catalogus van Rowwen Hèze kunnen doorstaan. Hij zong relaxed. Zijn stem forceerde nergens waardoor het naturel van zijn typische bronsklank goed tot zijn recht kwam. Zijn liefde voor het singer-songwritergenre is op Blauwe Vear tot volle wasdom gekomen.

Het zijn luisterliedjes die gemakkelijk in het gehoor liggen. De melodieën zijn afwisselend en worden steeds ritmisch voortgestuwd of van een paar subtiele franjes voorzien door Bart-Jan Baartmans en Jan Hendriks. Soms beperkte Poels zijn eigen spel tot het op zijn gitaar ritmisch meetikken van de melodie. Poels raakte het hart met het lied Van Leave Gadde Doet. Met een glimlach bezingt hij daarin het onvermijdelijke. Bij Poels is zelfs de dood geen spelbreker in dit feest genaamd leven. Hij vindt zijn foerage nog steeds in de buurt van de Peel, waar hij woont. Een kerktoren zet hem aan het denken en een gevonden veer geeft zijn verbeeldingskracht vleugels.

Eerste single Elf Oaver Elf’

Op deze site werd een paar maanden geleden een oproep gedaan aan Heavenlezers of ze een suggestie hadden voor welk lied Jack Poels voor zijn nieuwe album zou opnemen en hertalen. Loek Tegelaers stelde Virginia May van Gregory Alan Isakov voor. De tekst en de muziek zetten Poels gedachten en associaties in gang. Het lied over een zoeklicht deed hem denken aan de torenspits uit zijn dorp die je vanuit alle windrichtingen als een baken kunt zien. Deze toren met de kerkklok voelde vertrouwd. Jarenlang maakte de zanger foto’s vanuit zijn achtertuin van deze markante spits. Vaak als hij keek hoe laat het was, bleek het elf over elf te zijn. Een symbolische tijd, zeker voor wie in de elfde van de elfde het startschot hoort van het begin van de carnaval, de vasteloavend. Maar ook een teken van tijdloosheid, van vastgevroren tijd en van vertrouwen in elkaar. De muziek is tijdloos. Alsof het altijd Elf Oaver Elf blijft.