Justin Townes Earle: zo vader, zo zoon

17 mei 2012

In de popmuziek blijft een zoon van meestal voor eeuwig in de schaduw staan, want niet iedereen is nu eenmaal gezegend met het fenomenale talent van een Rufus Wainwright. Justin Townes Earle, de oudste nazaat van Steve Earle, leek zich lange tijd alleen qua drugsgebruik te kunnen meten met zijn vader. Maar nadat hij zichzelf twee jaar terug al wist te overklassen met Harlem River Blues, blijkt opvolger Nothing’s Gonna Change The Way You Feel About Me Now een album om niet te missen.

Wie weet zou het eindelijk wel eens kunnen gaan gebeuren voor de inmiddels dertigjarige americana-rebel, die onlangs voor de tweede maal mocht optreden in de Late Show van David Letterman. “Geloof het of niet, maar die man houdt echt van goede muziek”, vertelt JTE, zoals intimi en fans hem noemen, aan de telefoon vanuit huis in Nashville. “Veertig miljoen Amerikanen liefst kijken naar zijn programma, dus voor iemand met zo’n bescheiden carrière als ik werkte mijn debuut op de nationale televisie als een springplank.”

JTE’s vierde album is ongemeen zwaarmoedig en tegelijkertijd uiterst luistervriendelijk, dankzij het bijna verzaligd spelende combo rond Lambchop-gitarist Paul Niehaus. Daarnaast excelleert vooral contrabassiste Bryn Davies, die momenteel trouwens deel uitmaakt van Jack White’s all-female band. Het omfloerste geluid van de tweekoppige blazerssectie achter JTE doet onwillekeurig denken aan de Memphis soul van met name Willie Mitchell. Verder klinkt her en der de invloed van New Orleans-icoon Dr. John, terwijl het schrijnende Won’t Be The Last Time van hetzelfde laken een pak is als de Kris Kristofferson-klassieker Sunday Morning Coming Down.

JTE maakt keer op keer een puinhoop van zijn leven, wat hem haast onvermijdelijk vervult met wroeging, onmacht, vertwijfeling en zelfhaat. Thirty years of running’s left me standing with my back to the cold, heet het op lijdzame toon. And it’s left me most days wondering if I’ve ever really learned a thing at all. “Ik ben typisch zo iemand die van tijd tot tijd zijn eigen glazen ingooit. Zo kon ik na de Harlem River Blues-tournee weer rechtstreeks naar de afkickkliniek. Maar blowen doe ik nog altijd overminderd, dat kan bij mij niet echt kwaad”, aldus JTE aan de vooravond van zijn Amerikaanse tournee. “Het werd de hoogste tijd om er weer op uit te trekken, want zo gauw ik in beweging ben, krijg ik tenminste rust in mijn lijf.”

Het interview met Justin Townes Earle staat in het komende nummer van Heaven dat half juni verschijnt.