Lieke

28 mei 2019

Gedurende de dagen dat haar zus werd geboren, logeerde Sanne bij ons. Na het lange afwachten spraken hun vader en moeder de naam van haar zus uit. Lieke. Ik las Charles Taylor: “Zonder welke formulering dan ook zouden we alle contact met het goede verliezen , hoe dat ook wordt opgevat.” Ik las William Blake. Infant Joy: Sweet joy but two days old.

De naam van haar zus. Lieke.

Ik luisterde naar William Onyeabor. Atomic Bomb. I want to realize, man/The way I feel in me (how do you feel?). En dat even mooie als wonderlijk onbegrijpelijke zinnetje: I'm going to explode/Like atomic bomb. Een ontvangen vreugde die een mens maar nauwelijks in zich kan bergen. Zij hoorde het ook, zonder ervan te weten. Misschien zal ze, Proust indachtig, later toch een spoor van zintuiglijke waarnemingen kunnen volgen naar dit moment? William Onyeabor als madeleine?

Ik luisterde naar meer. Mark Heard. She will stumble on something good to say/In the darkest scene of your darkest day/She don't feel no threat in living/Asks if I've got a kiss to give her. Een prachtige omschrijving van hoe zij door het huis dartelde. Maar omdat het hier feitelijk een liedje voor Heards vrouw Janet Sue Heard betreft, vond ik er Lieke niet helemaal in terug.  

Dan zie ik op de rug van een cd Columbia Records Radio Hour, Volume 1 (1994) staan. Bruce Cockburn, James McMurtry, Shawn Colvin, Rosanne Cash, Leonard Cohen. En ook Peter Himmelman. Hij speelt hier een versie van Raina, afkomstig van zijn album Flown This Acid World (1992). Een even ontroerend als prachtig liedje dat door het intro op Radio Hour nóg dieper raakt. Hij vertelt hoe hij de geboorte van zijn dochter heeft beleefd. Eerst schetst hij de alledaagse drukte die een mens in beslag kan nemen. En dan is er het moment dat hij omschrijft als ‘volledig bestaan’. Except for this one moment when I saw her head come out (…) and the eyes turn on, it’s like oh my God. And you feel this certain stillness like God has done you a favour and He is taking you backstage for a minute.

Ik luisterde. In 1992. In 1994.

Ik luister. In 2019. Raina. Lieke. En haar zus.

Some say that all is lost / And that innocence can’t be restored at any costs / Some say you lose your spirit if you lose a sense of all / But not me since I’ve touched Raina