Little Waves: intiem festival in Genk

18 april 2016

Afgelopen zaterdag was de vierde editie van het Genkse binnenfestival Little Waves, met toppers uit het indiepop-, singer-songwriter- en americana genre. Het cultuurcentrum C-Mine was stijf uitverkocht.

Astronaute

Astronaute die met haar debuutalbum Petrichor een van de mooiste albums van 2016 afleverde, bracht een even korte als sterke set. Myrthe Luyten, tevens bassiste van Mad About Mountains, bracht natuurlijk hoofdzakelijk nummers van bovengenoemde plaat alsook Lioness van haar gratis downloadbare ep. Een competente vierkoppige band met prachtige, lichtjes mysterieuze zang van Luyten en een ingetogen bezwerend geluid, zwevend tussen americana en indierock. Meestal tragere nummers, soms met akoestische gitaar. Astronaute is een veelbelovende groep. Wordt zeker vervolgd.

Damien Jurado

De man waar we misschien nog het meest van verwacht hadden, viel ons jammer genoeg wat tegen. Damien Jurado gaf een norse indruk, technisch schortte er het een en ander op het podium, en de geluiden die een van de muzikanten uit zijn synth toverde, klonken bepaald storend, ja zelfs ronduit lelijk en misplaatst - wat natuurlijk een persoonlijke mening blijft. Ik had de indruk dat Jurado pas naar het einde van het concert toe echt in de 'zone' geraakte. Diamondswas een mooi en lichtjes psychedelisch, eerder sober gebracht, en dat was een opluchting. Ook I Was Young, I Was Alone (?) klonk als een aanzet tot een uitstekende nummer waar beslist meer zin zat. Life Away From The Garden was uitzonderlijk mooi met fijne duozang met de gitariste. En Windows kon misschien zelfs doorgaan als een redelijk goed liedje van Nick Cave.

William Fitzsimmons

Wat een geestige man, deze singer-songwriter uit Pittsburgh, die begeleid werd door een uitstekende zangeres. Op de achtergrond hing trouwens een heel mooi affiche met een oude foto van zijn woonplaats, en ook de fotografie van de cd zit in die lijn. Een smaakvol totaalproject. Verstilde gitaarklanken, kwetsbare zang en fraaie vioolpartijen waarmee (fluister)zachte, soms dromerige liedjes gebracht werden, die soms wel van een andere planeet afkomstig lijken te zijn, dat is zowat het recept van Wonderbaarlijke William. Na I Had To Carry Her (Virginia's Song) kreeg Fitzsimmons een daverend applaus, waarop antwoordde hij droogweg antwoordde: "Thanks, I wrote this song". Nog zo'n grappige quote was: "My Flemish is a bit rusty, and I have a South-African accent." Girl Centennial was een verhaal over zijn grootmoeder, mooi en ingetogen, en het titelnummer Pittsburgh had natuurlijk zijn thuisstad als onderwerp. Bij de overtuigende cover van Fleetwood Mac's Everywhere liet hij zich ontvallen: "I wrote this song with Stevie Nicks." Als overtuigde muggezifter heb ik het trouwens even opgezocht, het liedje werd geschreven door Christine McVie.

Villagers

Wat een aangename verrassing deze band, die ik nog nooit aan het werk zag. En dat had vooral te maken met de meeslepende stem van Conor O'Brien. Sterke teksten ook en muzikaal een mooie balans tussen episch en ingetogen. Onlangs verscheen van Villagers het album Where Have You Been All My Life?, waarop een aantal oudere nummers 'opgepoetst' werd. Met Everything I Am Is Yours begon O’Brien solo, om daarna met de hele groep samen te spelen. Dawning On Me  bevatte mooi harpspel en Twenty-Seven Strangers was een zachte pianoballade. Een van de hoogtepunten was het vernuftige opgebouwde Hot Scary Summer, en in The Waves schitterde O'Brien nog maar eens vocaal. Met Courage werd op grootse wijze afgesloten.

Marble Sounds met The Chamber Orchestra of Belgium

In totaal stonden bij dit concert zo’n twintig muzikanten op het podium, wat zorgde voor een fenomenaal, overweldigend geluid. De fantastische gitarist Gianni Marzo, ook actief in Isbells, speelde hier een thuismatch en deed dat waarlijk op grootse wijze.Sky High door Renée Sys met breekbare stem gezongen, klonk bijna te mooi voor woorden, en bij The Ins And Outs werden er bewegende beelden achter het podium getoond. Leave A Light On, bekend van radio en tv-reclame, is een pareltje dat blijft ontroeren in al zijn eenvoud en schoonheid. Daarna volgde nog Tautou, het titelnummer van het nieuwe album, met zang van Sys, afgewisseld met Pieter Van Dessel, de pianist, zanger en projectleider van de band). Als toegift kregen we het mooie Evenings en het korte Ships In The Sand . En toen was het gedaan. Het was ver na middernacht, en er hing magie in de lucht...