Mayra Andrade: heerlijk moeilijk

29 juni 2014

Lovely Difficult van Mayra Andrade had in mijn jaarlijstje kunnen staan, moeten staan misschien. Prachtig album van een zangeres van wie ik fan ben bovendien. Maar het staat niet in mijn jaarlijstje. Na enig dubben besloot ik de voorkeur te geven aan andere platen. Ik ben wat je noemt een langzame luisteraar, een term die Volkskrant-journalist Ariejan Korteweg ooit introduceerde. Langzame luisteraars zijn mensen die tijd nodig hebben om muziek te waarderen. Twijfelaars kun je ons noemen, al zijn er ongetwijfeld ook die zeggen dat we stront in de oren hebben.

Natuurlijk hoorde ik gelijk dat Lovely Difficult een goed album was. Luister alleen naar het schitterende We Used To Call It Love. Maar de ravissante Kaapverdische, die overigens opgroeide buiten die archipel, zingt zo gemakkelijk en de nummers klinken zo onnadrukkelijk goed, dat ik geneigd ben zo’n album te onderschatten. Ik weet het, onnadrukkelijk is een verwijtbare toevoeging in combinatie met goed. Het is gewoon goed. Of nadrukkelijk niet goed.

Het langzame luisteren zit mij overigens niet de weg. Wat is er op tegen om een album pas later op waarde te schatten? Genieten is niet gebonden aan tijd en schoonheid is voor eeuwig – zo lang als dat duurt. Maar voor de artiest is het een ander verhaal. Als ik als muziekjournalist het album onderschat, hoe moet het dan ooit onder de aandacht komen van anderen? Overtuig u zelf. Vrijdag aanstaande geeft Mayra Andrade een concert in Paradiso.