Mehmet Polat: Ageless Garden

20 juni 2018

Een van de meest aparte fenomenen in de hedendaagse muziek is het vermogen van Arabische luitspelers om stilistisch nieuwe wegen in te slaan. Een schier onbegrensde kennis van het traditionele repertoire maakt onlosmakelijk deel uit van de technische bagage van deze instrumentalisten.

Het sterkt grootmeesters als Anouar Brahem (Tunesië), Dhafer Youssef (Tunesië) en Rabih Abou-Khalil (Libanon) in het zelfvertrouwen waarmee ze telkens nieuwe samenwerkingsprojecten aangaan met musici uit diverse stijlgebieden. De in Amsterdam wonende Turkse luitspeler Mehmet Polat is al even onderzoekend ingesteld als zijn beroemde vakbroeders. Om de klankmogelijkheden van zijn instrument te vergroten, heeft hij twee bassnaren toegevoegd aan zijn instrument wat hem dwong een geheel eigen speeltechniek te ontwikkelen voor zijn linkerhand. De eerste klanken van het openingslied Hasret op zijn jongste album Ageless Garden bieden de luisteraar direct een voorbeeld van de krachtige wijze waarop Polat zijn instrument bespeelt. De aanwezigheid van drie musici die voor de ritmische omlijsting zorgen, heeft een duidelijk hoorbaar effect op de avontuurlijke en energieke wijze waarop de liedjes zijn ingekleurd. Helemaal fraai wordt het wanneer Polat en de Afghaanse tablaspeler Yama Sarchar in het ruim elf minuten durende Embrace It gezelschap krijgen van Zoumana Diarra op de Afrikaanse kora en neyspeler Shaho Andalibi. In de afsluitende twee nummers neemt Polat duidelijk gas terug en zoekt hij het solopad. Het biedt hem volop de gelegenheid de voor hem vertrouwde klanken uit Anatolië, de Balkan, Andalusië en het Ottomaanse Rijk met zijn fabelachtige techniek toegankelijk te maken voor een breed publiek.

Mehmet Polat – Ageless Garden (Aftab/Xango)