In memoriam: Andre 'Mr. Rhythm' Williams

19 maart 2019

Andre 'Mr. Rhythm' Williams is niet meer. Hij overleed zondag in Chicago op 82-jarige leeftijd. The Black Godfather, zoals ie ook werd genoemd, heeft een turbulent leven achter de rug,  met even zo veel dalen als pieken. Gelukkig laat ie een schat aan  muziek na. En enkele aardige anekdotes.

Zijn levensloop kun je het beste hier lezen. Ik zie Andre Williams eind 2001 voor het eerst aan het werk. Hij doet een Europese tour met de Groningse garagerockers Green Hornet in de rol van zowel begeleidingsband als voorprogramma. Dat gaat niet zonder slag of stoot, getuige deze bijdrage. Ook in Utrecht, waar hij De Helling aandoet, is het een weinig verheffende gebeurtenis. Tijdens de show snoeft hij volop over zijn recente warme contact met enkele dames. Dat is tot daaraan toe, erger is dat hij behoorlijk lam is - naar verluidt iets met cognac - en na nog geen 45 minuten het podium afwankelt om niet meer terug te keren. Zijn Amsterdamse promotor, die zich het vuur uit de sloffen loopt om zijn nieuwe album Bait & Switch aan te prijzen, is woest als hij van 's mans escapades hoort. 'Hij kan het godver nog altijd niet laten.'

Tien jaar later, in mei 2011, roept Andre Williams een ander beeld op. We zijn in De Kelder in Amersfoort en zien daar een even beminnelijk als stijlvolle veteraan heel serieus aan het werk. Zijn band The Goldstars levert niet alleen een solide backing, de uit Chicago afkomstige muzikanten hebben hun frontman goed onder controle. Na afloop neemt Mr. Rhythm, sapje in de hand, uitgebreid de tijd voor zijn fans.

Het wordt tijd dat mijn vrouw ook maar eens een concert van Andre Williams meepakt. We gaan daarvoor in november 2013 naar Gent, waar hij is geboekt in rockcafé Charlatan. Een perfecte ambiance, klein, donker maar sfeervol, en met de artiest letterlijk binnen handbereik. Mijn lief viert die dag haar verjaardag, iets dat Andre enkele dagen eerder deed. Mijn missie is deze twee schorpioenen even bij elkaar te brengen. Dat gaat vrij makkelijk. De twee feliciteren elkaar en vinden eensgezind dat daar een foto bij hoort. Ik stel de camera in en bij en nog eens bij en zeg dat het zo achter de rug is. Waarop de gitarist, dezelfde Goldstar als enkele jaren eerder, geruststellend meedeelt: 'Doe maar kalm aan, Andre vindt het helemaal niet erg om je vrouw nog even vast te houden.'

Hier zie je de documentaire Agile, Mobile, Hostile: A Year With Andre Williams.