Mercury Rev en Bobbie Gentry

14 december 2018

Er is een vraag die minsten zo belangrijk is als de vraag wat de protagonist uit Ode To Billie Joe samen met Billie Joe over de Tallahatchie Bridge gooide: wat is er van Bobbie Gentry geworden sinds zij in mei 1981 voor het laatst optrad bij de NBC special An All Star Salute to Mother’s Day? Nog in 2009 zong Jill Sobule Where Is Bobbie Gentry?

Mercury Rev

Kennelijk hield deze vraag ook Jonathan Donahue en Grasshopper (Sean Thomas Mackowiak) van Mercury Rev bezig. Dat uitgerekend deze band begin volgend jaar met Bobbie Gentry’s The Delta Sweete Revisited gaat uitbrengen, kan verbazing wekken. Hun wijd uitwaaierende psychedelica en de delicaat vormgegeven southern soul pop van Bobbie Gentrie lijken immers mijlenver uit elkaar te liggen. Dat dit geenszins het geval is, blijkt als we de blik wenden tot Harmony Rockets, een zijproject van Mercury Rev.

Bobbie Gentry

Maar eerst nog iets over Bobbie Gentry. Tijdens Record Store Day dit jaar, verscheen Live At The BBC op vinyl (Capitol Records). Van 1968 tot 1971 maakte de uit Chickasaw County, Mississippi afkomstige Gentry 18 muziekprogramma’s voor BBC2. Ze ontving gasten en speelde haar eigen en andermans liedjes. Ook was ze in die tijd te horen bij Stanley Dorfmans BBC In Concert. Dat uiterst fraaie vinyl trok overigens weinig aandacht. Dat ligt anders voor de zojuist verschenen box The Girl From Chickasaw Country (Capitol Records). Op acht cd’s is het totale oeuvre van Gentry te vinden, evenals Live At The BBC en talrijke, prachtige demo’s. Vooral haar eerste twee lp’s, Ode To Billie Joe (1967) en The Delta Sweete (1968) zijn zeer de moeite waard, terwijl de box als geheel kan worden omschreven als een prachtige kroniek van een kort doch uniek muziekleven. Ja, zelfs die wat tuttige lp met Glen Campbell kent zo zijn momenten.

Harmony Rockets

In 1995 verscheen Paralyzed Mind Of The Archangel Void (Big Cat) een uiterst psychedelisch werkstuk van Mercury Rev dat zich nu Harmony Rockets noemde. Wie bij het beluisteren van dit, laten we het vriendelijk omschrijven, uiterst eclectische werk aan Bobbie Gentry denkt, geeft blijk van een, opnieuw voldoet een zachtaardige omschrijving, bijzonder creatieve inslag. Anders ligt dit voor het onlangs verschenen Lachesis/Clotho/Atropos (Thompkins Square), het tweede album van Harmony Rockets. Samen met Nels Cline (Wilco), Steve Shelley (Sonic Youth), Jesse Chandler (Midlake en Mercury Rev) weten Donahue en Grashopper in drie, elk aan een van de schikgodinnen gewijd stukken (lees er Plato op na) hun psychedelica tot een ragfijn openmazig, instrumentaal geheel te smeden. Zo hoorden we de heren nog niet eerder. Het kan niet anders dat de ook bijdragende, legendarische gitarist Peter Walker (zijn Rainy Day Raga uit 1967 is een klassieker), hier een grote rol heeft gespeeld. Verrassend genoeg blijkt deze muziek een zekere verwantschap met die van Bobbie Gentry (de fraaie arrangementen van Jimmie Haskell en Shorty Rogers) te kennen.

Bobbie Gentry’s The Delta Sweete Revisited

En zo zijn we bij de interpretatie van The Delta Sweete gekomen. Merk op dat sweete vaak wordt gebruikt als een andere aanduiding voor een zogeheten Southern Belle. Mercury Rev vroeg vrouwen zoals Norah Jones, Beth Orton, Lucinda Williams, Marissa Nadler, Phoebe Bridgers, Margo Price en Carice Van Houten om de liedjes te zingen. En zo leeft Bobbie Gentry, samen met Mercury Rev, weer op. Mogelijk brengt het haar ertoe, voordat Atropos haar levensdraad zal doorknippen, om zich weer in de wereld te begeven. Eigenlijk is er natuurlijk maar één vraag: schreef ze in al die stille jaren een liedje dat net zo goed is als Ode To Billie Joe?