Recensie
Robert Ellis
27 augustus 2019Tijdens de tweede editie van Once in a Blue Moon, afgelopen zaterdag in het Amsterdamse Bos, werden de grenzen van americana en roots opgerekt. In de line-up kreeg de rock-’n-roll met namen als Eels, The Waterboys, Duff McKagan featuring ShooterJennings, inderdaad zoon van outlaw Waylon Jennings, en de afsluiters Next of Kin en Courtney Barnett veel ruimte. Deze grensverlegging leidde tot een zichtbare verjonging van het aanwezige publiek. Roots en americana lopen kennelijk stevig in de pas van de algehele verhippingstendens.
Mike Scott van The Waterboys
18 juli 2019De line-up van de eerste Once In A Blue Moon, met ondermeer een succesvol uurtje woestijnblues van Bombino en een stevig psychedelische set van DeWolff, maakte vorig jaar duidelijk dat het festival inderdaad beoogt ‘de americanaliefhebber te onthalen op een authentiek maar niet voorspelbaar programma’.En we hebben daar niemand over horen morren. Toen de namen voor de komende editie eenmaal bekend werden, werd er door een enkeling wat gesputterd over acts als Courtney Barnett, Eels of The Waterboys.
Mike Scott van The Waterboys
18 oktober 2017‘December is cruellest month’, was het allereerste dat ik ooit hoorde van The Waterboys. De openingszin van het eerste nummer van hun gelijknamige debuutalbum. Mike Scott, hij is feitelijk The Waterboys, houdt wel van dramatiek. Dat was in 1983. Inmiddels zijn we ruim 25 jaar en zo’n 15 albums verder en nog altijd brandt het het creatieve vuur in de Schot onverminderd.
Subscribe to RSS - The Waterboys