Nancy Magarill: avontuurlijke pop

18 juni 2012

De inventieve wijze waarop Nancy Magarill op haar album The Carousel uiteenlopende stijlen aaneen smeedt – van indiepop en folk tot elektro en alternatieve rock – laat horen dat ze al een tijdje meedraait in de (New Yorkse) muziekscene. Al bleven twee eerdere releases, Dancin’ With The Ghosts uit 2002 en Down Below The Rodeo uit 2007, opgenomen met het Sirius String Quartet, tot nu toe, waarschijnlijk ten onrechte, onder onze radar. Op The Carousel staat het soort popmuziek waarvan ik bij uitstek houd: verrassend, uniek, met pakkende melodieën en een inhoud waarin ik me uren kan verdiepen. Op de site van CDBaby wordt Magarill vergeleken met artiesten als Björk, Kate Bush en Tom Waits. Hoewel ik me daar op momenten wel in kan vinden, vaart Magarill toch een geheel eigen koers, die minder vreemd is dan die van de eerste, minder naar binnen gekeerd dan bij de tweede en minder op oude muziekstijlen geënt dan bij de laatste. Ze creëert een muziekwereld, die ondanks het eigenzinnige karakter toch toegankelijk blijft en voor liefhebbers van de betere singer-songwriterpop vele schitterende momenten herbergt. Diverse songs zijn van de hoogste Dar Williams/Janis Ian-kwaliteit.