Pad Af Pod Op: juni 2019

27 juni 2019

Elke dag ga ik twee uur lang op mijn hometrainer een imaginair pad af. Een mix van nieuwe liedjes en gouwe ouwe liedjes houdt de vaart er in.

Andy Rinehart: Pedal Up

Eerst maar eens op de pedalen. Pedal Up van Andy Rinehart stamt uit 1993, maar had net zo goed een week geleden gemaakt kunnen zijn. De onalledaagse ritmepatronen van drummer Kurt Wortman en het karakteristieke basspel van Mick Karn vormen een energieke ondergrond voor het unieke gitaarspel van jazzfenomeen David Torn en de uitstekende zang van Rinehart. Album: Jason's Chord (1993)

Buddy & Julie Miller: Underneath The Sky

Buddy & Julie Miller brachten tien jaar geleden voor het laatst een gezamenlijk album uit: Written In Chalk. In de tussenliggende periode schreef Judy tijdens een langdurig ziekbed alle liedjes voor hun jongste plaat. Uit het overweldigende aanbod kies ik voor Underneath The Sky, waarin de vertrouwde kwaliteitskenmerken zoals ijzersterke zang en betoverende snarenpracht zijn terug te vinden die het echtpaar deden uitgroeien tot een van de americana-topacts.  Album: Breakdown On 20th Ave. South (2019)

Brad Armstrong: Sunshine

Nu het kwik weer omhoog schiet kan een stemmig liedje over de zon geen kwaad. Sunshine van de uit Birmingham, Alabama afkomstige zanger/liedjesschrijver Brad Armstrong is typisch zo'n lied dat na één luisterbeurt de rest van de dag in je hoofd blijft zitten. Debet daaraan is de fraaie zangstem en ingetogen voordracht van Armstrong in combinatie met de vertrouwde countryklanken van zijn bekwame begeleiders. Album: I Got No Place Remembers Me (2019)

Bruce Hornsby: Never In This House

Pianist/zanger/liedjesschrijver Bruce Hornsby is al jaren een vaste waarde. Hij scoorde een aantal vette hits in de jaren tachtig en negentig en speelde met vrijwel iedereen mee als gastmuzikant. Never In This House is een pianoballad waarin hij zijn uitzonderlijke kwaliteiten als zanger en liedjesschrijver tentoonspreidt. Voeg daar de tijdloze, welhaast klassieke arrangementen van een volledig orkest aan toe en je krijgt een lied dat zo opgenomen kan worden in The Great American Songboek, tussen liedjes van grootheden als Cole Porter, Randy Newman en Burt Bacharach. Album: Absolute Zero (2019)

Kristian Bezuidenhout: Klavierkonzert Nr.2

Voor een klassieke luisterervaring van de bovenste plank stel ik u graag voor aan de Australische pianist met Zuid-Afrikaanse roots Kristian Bezuidenhout. Samen met het Freiburger Barockorchester onder leiding van Pablo Heras-Casado maakt hij een feestelijke gebeurtenis van Klavierkonzert Nr.2 van de Duitse componist Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1874). Waarbij de gehanteerde oorspronkelijke instrumentaties de luisteraar laten meegenieten van de klankkleuren van de originele uitvoering van dit wonderschone werk uit de negentiende eeuw. Album: Mendelssohn (2019)

The Leisure Society: Overhead

Rond het oeuvre van de in Sussex gevestigde groep The Leisure Society is het al vier albums lang prettig toeven. Nick Hemming (zang/teksten) en Christian Hardy (pianist/producer) vormen de kern van een groep die het edele ambacht van het smeden van tijdloze popliedjes tot in de kleinste details beheerst. Overhead is opgebouwd uit melancholieke zangpartijen en instrumentaties die bestaan uit de beklijvende klanken van gitaren, toetsen en viool- en blazers. Album: Arrival & Departures (2019)

Paul Bley: When Will The Blues Leave

De Amerikaanse jazzpianist Paul Bley heeft dezelfde  muzikale genialiteit als zijn eerste vrouw Carla. In het titellied When Will The Blues Leave onderzoekt hij de vele klankmogelijkheden die besloten liggen in het grensgebied tussen blues en jazz. Opgenomen tijdens een concert in maart 1999 in Lugano, Zwitserland vormt hij opnieuw een telepathisch opererend trio met zijn vaste begeleiders Gary Peacock (bas) en Paul Motion (drums). Album: When Will The Blues Leave (2019)

Maria Farantouri: Yo Era Ninya (Ik Was Een Meisje)

De Griekse zangeres Maria Farantouri heeft beslist geen last van een vorm van extreem nationalisme waarin veel mensen in tijden van economische crisis hun heil zoeken. In het traditionele Sefardische lied Yo Era Ninya (Ik Was Een Meisje) van de Spaans/Joodse bevolking van Smyrna (het huidige Izmir) werkt zij als een ware wereldburger samen met instrumentalisten uit Turkije, Armenië, Griekenland en Duitsland. Album: Beyond The Borders (2019)

Calexico en Iron & Wine: Father Mountain

De kernleden van Calexico en Iron & Wine werken na het album In The Reins uit 2005 opnieuw samen aan een gezamenlijk project. In Father Mountain stelt Iron & Wine's frontman Sam Bean het collectief zijn vocale kwaliteiten ter beschikking. Het resulteert in een lied dat americanaliefhebbers als vanzelf uitnodigt tot meezingen. Een smeulende barbecue en een goed glas whiskey zijn optioneel. Album: Years To Burn (2019)

The Go Betweens: Bachelor Kisses

Het uit Brisbane, Australië afkomstige The Go-Betweens was een van mijn favoriete groepen in het begin van de jaren tachtig. Het schrijversduo Grant Mc Lennan en Robert Forster werd door een select groepje fans op handen gedragen. In het door Forster gezongen Bachelor Kisses laat de groep horen dat ze op het vlak van het produceren van tijdloze melodieuze popliedjes een ereplaats verdienen in de annalen van de popmuziek. Album: Spring Hill Fair (1984)