Pad Af Pod Op: september 2019

1 oktober 2019

Elke dag ga ik op mijn hometrainer twee uur lang een imaginair pad af. Een mix van nieuwe liedjes en gouwe ouwe liedjes houden de vaart er in. Etape 9, september 2019.

Sway Wild: Hold On

Onder de groepsnaam Sway Wild brengt het echtpaar Dave McGraw en Mandy Fer hun jongste gelijknamige album uit. Ze verrassen hun fans in ons land met een repertoire dat stilistisch danig is uitgebreid. In Hold On mengt het duo middels Fer’s ritmische gitaarspel en het exemplarische drumwerk van McGraw invloeden uit de hoek van The Meters met freejazz erupties van trompettist Paul ‘Pablo’ Chandler. Vaste bassist Thom Lord zorgt er mede voor dat de vele muzikale verschuivingen niet uit de bocht vliegen. Album: Sway Wild (2019)

Hiss Golden Messenger: I Need A Teacher

Uit solidariteit met stakende leraren draai ik de afgelopen dagen met grote regelmaat I Need A Teacher van Hiss Golden Messenger. Als vanouds heeft frontman M.C.Taylor  een nummer opgetuigd met pakkende melodielijnen gevat in glorieus gitaarspel, waarvoor The Edge een moord zou plegen. In combinatie met zijn unieke zangstem een ijzersterke formule die garant staat voor een luisterervaring die ronduit verslavend is. Album: Terms Of Surrender (2019)

Cary Morin: Little Martha

Dankzij musici als Robbie Robertson en Link Wray weten we dat de afstammelingen van de oorspronkelijke bewoners van de Verenigde Staten wel raad weten met een gitaar. Cary Morin, een nazaat van de Crow-stam, etaleert zijn ruim bemeten gitaartechnische en compositorische kwaliteiten in een wonderschone vertolking van Little Martha. Een lied dat al eerder in zijn oorspronkelijke uitvoering van wijlen Duane Allman het hart optimaal wist te verwarmen. Album: When I Rise (2019)

Anton Bruckner: Adagio (uit de zesde symphonie)

Het BBC Philharmonic orkest bezoekt deze maand op 17 oktober Tivoli/Vredenburg voor een uitvoering van de zesde symfonie van de Oostenrijkse componist Anton Bruckner. Voor de vele fans is vooral het wonderschone Adagio een hoogtepunt uit zijn oeuvre. Bruckner zelf was zo tevreden over deze symfonie dat hij geheel tegen zijn gewoonte in geen noot meer heeft veranderd aan de partituur. De Zesde kent vele historische uitvoeringen waarbij die van het  Koninklijke Concertgebouw o.l.v. Bernard Haitink een van mijn persoonlijke favorieten is. Album: Bruckner The Symphonies 1-9 (1994)

Nils Frahm: Kaleidoscope

In het neoklassieke genre is de Duitse componist Nils Frahm al jaren een gevestigde naam. Vanaf zijn debuutalbum Streichelfisch (2005) is Frahm uiterst inventief in de weer met het samenbrengen van akoestische en elektronische klanken. In het in het Funkhaus in Berlijn en eigen studio opgenomen Kaleidoscope volgen we ruim acht minuten lang de herhalende en langzaam verschuivende klankenreeksen van een pijporgel. Album: All Melody (2018)

Steely Dan: Aja

In de categorie gouwe ouwe liedjes houdt Steely Dan met Aja de eer hoog van de Amerikaanse groepen uit de jaren zeventig. Naast de ongewone arrangementen, beklijvende melodielijnen plus inspirerende zang en tekst, is het vooral gastsaxofonist Wayne Shorter die met een verbluffend fraaie solo de hoofdrol opeist. Album: Aja (1977)

The Teskey Brothers: Hold Me

De naam van de Australische groep The Teskey Brothers ligt op ieders lippen. Geworteld in stijlvormen als southern rock en soul overtuigt het viertal de vele liefhebbers. In de single Hold Me etaleren de groepsleden hun affiniteit met de gospelinsteek van de soulmuziek. Zanger Josh Teskey heeft een rokerige zangstem die gekoesterde herinneringen oproept aan mijn jeugdjaren die gedomineerd werden door de vocale verrichtingen van zijn en mijn helden Otis Redding, Sam Cooke, Percy Sledge en Ray Charles. Album: Run Home Slow (2019)

Otis Redding: (Sittin’ On) The Dock Of The Bay

Nu we toch aangeland zijn op de Olympus van de Afro[Amerikaanse muziek mag (Sittin’ On) The Dock Of The Bay van  zanger Otis Redding en gitarist Steve Cropper niet ontbreken. Het nummer werd uitgebracht eind jaren zestig en was maandenlang vele malen per dag te horen op de populaire radiozenders. Ruim een halve eeuw later staat het nog steeds kaarsrecht overeind als een van de mooiste soulballads aller tijden. Waarbij niet onvermeld mag blijven dat ook de huisband in de Stax studio in een bloedvorm stak. Album: The Dock Of The Bay (1968)

The Milk Carton Kids: I'll Be Gone

Op het onderdeel heren dubbel maken we de bühne vrij voor The Milk Carton Kids. Een duo dat in hetzelfde stijlgebied opereert waarin ook onder meer Gillian Welch en Dave Rawlings  hun liedjes produceren. Het uit Los Angeles afkomstige tweetal bestaat uit Kenneth Pentangle en Joey Ryan. In I'll Be Gone tref je ingrediënten aan als fraaie samenzang en subliem akoestisch gitaarspel die hun liedjes zo onweerstaanbaar maken. Album: The Only Ones (2019)

The Doobie Brothers: Toulouse Street

Dezelfde ingrediënten van fraaie samenzang en subliem akoestisch gitaarspel vormen ook de kern van een van de mooiste liedjes uit de jaren zeventig van de populaire groep The Doobie Brothers. Meestal opererend in een setting van vlot klinkende zangrefreinen en veel elektrisch gitaargeweld met een rootsrock-insteek maakt de groep een uitzondering op de regel in het akoestisch getoonzette Toulouse Street van hun gelijknamige tweede album. Album: Toulouse Street (1972)