Paul Collins: touren per trein

27 februari 2019

Geen Nightliner of tourbus voor de Paul Collins' Beat tijdens de Europese Out of My Head Tour die momenteel gaande is. Zelfs een roadmanager ontbreekt. De trein is het ultieme vervoer voor de uit drie muzikanten bestaande band. Begonnen op 7 februari in Stockholm doorkruist hij westelijk Europa om 2 maart te eindigen in Segovia, even ten noorden van Madrid. Heaven zag het enige Nederlandse optreden in het Utrechtse dB's en gaf 'The King of the Power Pop' zoals Paul Collins wordt betiteld een vragenlijstje mee voor onderweg.

Maar eerst even over Paul Collins (1956). Hij werd in 1974 drummer bij het prepunkbandje The Nerves. Dat bestond slechts enkele jaren, maar laat zeker één nummer na dat nog altijd tot de verbeelding spreekt: Hanging On The Telephone. Jawel, later een hit voor Blondie. Na The Nerves richtte Collins The Beat op, waarmee hij in 1979 het gelijknamige debuutalbum uitbracht. Veertig jaar na dato staat deze plaat nog altijd als een huis, wat heet, het is een aaneenschakeling van alleen maar goede nummers die je luid doen meezingen. Omdat in dezelfde periode in Engeland de skaband The Beat actief werd, veranderde Collins zijn bandnaam in Paul Collins' Beat. Ondanks diverse onderbrekingen en naast soloavonturen is de Paul Collins' Beat nog steeds het vehikel waarmee de naamgever op pad gaat. En waarmee hij platen maakt, zoals het onlangs verschenen Out Of My Head, beslist beluisterenswaard. Om die plaat in Europa onder de aandacht te brengen is Collins op tournee met zijn eerste drummer Michael Ruiz en op bas en zang Paul Stingo. Ook al moeten ze soms met zijn drieën een hotelkamer delen en beschuldigen ze elkaar van snurken, soms ondersteund door audio-opnames, ze hebben het bijzonder naar hun zin. Dat bleek maar weer in Utrecht waar ze daverende set neerzetten met een mix van nieuw en bekend werk en waar het spelplezier van het podium spatte.

Waarom per trein?

Twee jaar geleden deed ik een solotournee per trein. Dat was zo relaxed en bijzonder dat ik besloot om het met de band opnieuw te doen. Het is veruit de meest ontspannen manier van reizen.

Na- en voordelen?

Soms is het wat lastig met alle bagage: zes tassen inclusief de merchandise. Maar heb je het eenmaal in de vingers, dan gaat het als vanzelf. Ook moet je er rekening mee houden dat er een trein uitvalt. Maar er blijkt altijd wel een alternatief te zijn en we hebben nog geen show gemist. Het grootste voordeel is dat je geen last hebt van verkeer. Het is veel veiliger en sneller. We houden altijd genoeg tijd over om in het hotel uit te rusten. Dat is een grote plus.

Je bent je eigen tourmanager. Blij mee of mis je zo'n persoon ook?

In het algemeen heeft dit mijn voorkeur. Ik houd van efficiëntie. Zo lang je bandleden ook hun afspraken nakomen, is het niet moeilijk.

Ben je ook je eigen boeker?

Jazeker, ik ben heel erg DIY (doe-het-zelf). Soms lijkt het me makkelijk om iemand te hebben die dat allemaal regelt, maar zelf kan ik het prima. De basics van touren en boeken leerde ik van Bill Graham (vermaard impressario, 1931-1991), een van de besten in de business.

Begonnen in Stockholm, Zweden eindigend in Segovia. Spanje. Alles zelf bedacht?

De volledig trip is: Stockholm, Malmö, Hamburg, Mannheim, Frankfurt, Berlin, Essen, Kortrijk, Utrecht, Brussels, Nantes, Orleans, Clermont-Ferrand, Saint-Etienne, Montpellier, Toulouse, Alicante, Valencia, Madrid, Segovia. Het meeste zelf geregeld, maar wel met hulp van vrienden, fans en enkele agenten.

Hoe is de kwaliteit onderweg bij de verschillende vervoerders?

Er zijn wel verschillen, maar de basis is oké. Treinmensen nemen hun werk serieus.

Je komt aan op station A. Hoe ga je naar de club en het hotel?

Of we nemen een taxi of iemand van de club pikt ons op. Het werkt geweldig.

Neem je thuis in de States ook de trein voor een tour?

Helaas is zo'n trip als deze daar niet mogelijk.

Hoe is het om elke avond op andere apparatuur en een andere drumkit te spelen?

Elk optreden is een nieuw avontuur. Je eindigt beslist als een betere muzikant. Maar uiteindelijk draait het niet om de spullen, maar om jou!

Is deze manier van reizen door Europa voor herhaling vatbaar?

Ja, na twee keer heb ik veel geleerd en het kan alleen maar beter.

Ontstaan er ook nieuwe nummers onderweg?

Nee, niet echt.

Wat is de leukste ervaring onderweg?

Het mooiste tot nu toe is de rit van Clermont-Ferrand naar Saint Etienne. Het landschap onderweg was fantastisch. De rit van Kopenhagen naar Hamburg is ook bijzonder, want dan ga je met de trein op de boot.

Je bent ruim veertig jaar actief. Hoe krijg je de energie voor weer een nieuwe ronde?

Ik houd van wat ik doe, probeer zo fit mogelijk te blijven en drink liters water.