Pedro The Lion: Phoenix

27 maart 2019

Maar liefst 26 liedjes werden er door de vrienden van Richard Swift gespeeld op die 13e december 2018 in Masonic Lodge in Los Angeles. Onder hen Lucius, Gardens & Villa, Foxygen, Nathan Willett van Cold War Kids, James Mercer van The Shins, Damien Jurado en David Bazan. Ik had daar ook Jason Martin van Starflyer 59 verwacht. Richard Swift speelde immers toetsen op Old (2003)? De meeste van de muzikanten kenden Swift van lang geleden, toen ze allemaal nog als obscure ‘christelijke artiesten’ liedjes opnamen in Zuid-Californië. Veel liedjes die werden gespeeld, waren afkomstig van dat van dood en afscheid doordesemde magnum opus van Swift: The Hex (2018), dat zo’n drie maanden nadat Swift op 3 juli 2018 was overleden, verscheen. In Heaven #2, 2019 lees je onze recensie van dit werk.

Veel namen zult u herkend hebben. Zeker die van Damien Jurado. Of dat ook het geval is met die van David Bazan waag ik eerlijk gezegd te betwijfelen. Zulks is niet gebaseerd op een geringschatten van uw kennis van muziek, ik leid het af uit de nagenoeg ontbrekende receptie van zijn werk hier in Nederland. Richard Swift werkte niet alleen samen met Damien Jurado (neem bijvoorbeeld hun coverplaat Other People’s Songs uit 2010 met daarop een fraaie uitvoering van Yes’ Sweetness), maar ook met David Bazan. Care (2017) ontstond uit Bazan’s singlesproject. Volume 1 en Volume 2 bestaan elk uit vijf vinylsingles. Care is een compilatie (op cd) van deze tien singles.

David Bazan en Damien Jurado werkten ook samen. Het titelliedje van The Ghost Of David (2000) van de laatste is opgedragen aan Ann Kristine Bazan. Jurado droomde dat David Bazan was overleden: wat zouden zijn woorden van troost voor diens weduwe zijn?

Voordat hij in 2009 met het uitstekende Curse Your Branches het solopad opging, maakte Bazan deel uit van Pedro The Lion. Een band die hij onlangs weer opnieuw formeerde, zij het met andere muzikanten dan voorheen. Want Casey Foubert en TW Walsh ontbreken op Phoenix. Hun namen treffen we wel aan op de albums van Bazan’s vele projecten van de afgelopen jaren. TW Walsh is, samen met Frank Lenz van Starflyer 59, te horen op Headphones (2005) terwijl de eerste ook te horen is op Lo Tom (2017). Nu speelt niet Frank Lenz maar Jason Martin van Starflyer 59 mee. En dan is er ook nog Overseas (2013): Will Johnson, de broertjes Kadane (Bedhead) én David Bazan. Naar verluidt verschijnt er dit jaar een nieuw album van dit kwartet.

In de VS trok Phoenix, dat begin januari 2019 verscheen, nogal wat aandacht. Nou ja, nogal, in indie-kringen hief men het hoofd op en neeg men het oor. Dit vijfde album van Pedro The Lion (de band debuteerde in 1998 met It's Hard To Find A Friend) bevat de kenmerkende muzikale en tekstuele elementen zoals we die van David Bazan in de loop van al die jaren hebben leren kennen: gitaarrock met diepe, persoonlijke beschouwing van (anti-)religieuze en politieke aard. Phoenix ontstond toen Bazan tijdens een tournee de nacht doorbracht in het huis van zijn opa en oma in de gelijknamige plaats in Arizona. Daar was het dat David Bazan opgroeide. Die ochtend zag hij dat hetzelfde nooit hetzelfde blijft. Samen met Erik Walters (gitaar) en Sean Lane (drums) nam hij liedjes van dien aard op. Over zakgeld vergooien aan snoep. Over het oneigenlijk door geloof gestempelde kind. Over naast zijn vader op de pianokruk zitten. Over dat gele fietsje dat op een kerstmorgen in 1981 bij de kerstboom stond.