Postuum: Johnny Otis

20 januari 2012

De Otis die nu dus ook dood is. Een vriend van me had het altijd over ‘de Otis die dood is’, als hij over Otis Redding sprak. Van Johnny Otis, waar dat zinnetje natuurlijk naar verwees als naar de Otis die er nog wel was, had hij geen benul. Maar Johnny’s muzikale hoogtijdagen liepen eind jaren zeventig dan ook op hun eind, al is zijn faam onder de liefhebbers van zwarte muziek altijd groot en onomstreden geweest.

Met recht kan hij een rhythm ’n’ blues-pionier worden genoemd. Muzikant, orkestleider, talentenjager, entrepeneur. Hij had zijn eigen label Dig, maar bijvoorbeeld ook een eigen merk appelsap. Het ondernemerschap was hem met de paplepel ingegoten door zijn ouders, die van Griekse komaf waren en in Berkeley een kruidenierswinkel dreven in een buurt die voornamelijk door zwarten werd bevolkt. Ioannis Veliotes, zoals Johnny Otis bij zijn geboorte werd genoemd, voelde zich van jongsaf aan sterk aangetrokken tot de Afrikaans-Amerikaanse cultuur.

Zijn muzikale loopbaan voltrok zich voornamelijk in het zuidelijker gelegen Los Angeles, waar hij in 1945 zijn eigen band begon, The Johnny Otis All Stars, gemodelleerd naar de beroemde jazzorkesten met hun vocalisten. Hij opende meteen ook maar zijn eigen nachtclub, The Barrelhouse. Gelegen in de later vanwege rassenrellen berucht geworden wijk Watts, werd die plek een van de broedplaatsen van muzikale vernieuwing. Uit jazz en blues ontsproten jump blues, doo wop, rock ’n’ roll, funk, soul - en Johnny Otis zat er midden in, als een spin in het web. Hij schreef nummers, produceerde opnamen, begeleidde artiesten en bracht platen uit. De lijst van artiesten die met hem op enigerlei wijze waren verbonden laat zich lezen als een who’s who uit de beginjaren van de rock ’n’ roll. Een kleine greep: Johnny Ace, Richard Berry, Charles Browne, Etta James, Louis Jordan, Little Esther Phillips, Little Richard, ‘Big Mama’ Thornton, Mel Williams.

Vanaf de jaren zeventig raakte hij steeds meer uit het brandpunt van de muziekscene, maar hij bleef tot op hoge leeftijd optreden. Op zijn zeventigste trad hij nog ieder weekend op in zijn woonplaats Sebastopol in het noorden van Californië met een reïncarnatie van zijn Johnny Otis Show: zijn zoon Nicky op drums en kleinzoons Eric en Lucky op gitaar en bas. Kinderen van zijn zoon Shuggie Otis, een briljant gitarist en liedjesschrijver. En hebben we al vermeld dat hij decennia lang een wekelijkse radioshow had en een meer dan verdienstelijk schilder en beeldhouwer was?

De muziek van Johnny Otis is altijd goed verkrijgbaar geweest. Met name het vroege werk is zeer goed ontsloten door het Engelse reissuelabel Ace. Zijn oeuvre uit de jaren zeventig is prachtig verzameld op de uitgave Johnny Otis & Friends-Watts Funky (2001). Zijn muziek zal de komende dagen weer veel klinken. Johnny Otis leeft voort.

Johnny Otis: 28 december 1921 – 17 januari 2012