Postuum: Rod McKuen

2 februari 2015

Honderd miljoen verkochte albums heeft Rod McKuen op zijn naam, en zestig miljoen boeken. Hij schreef tussen de 1500 en 2000 liedjes, uitgevoerd door Barbra Streisand, Johnny Cash, Dusty Springfield, Frank Sinatra en zo nog wat groten. Hij kreeg twee Oscar-nominaties. Hij was de sleutel die Jacques Brel toegang verschafte tot de Engelstalige markt. En hij was vergeten. "Ik kreeg brieven, geadresseerd aan de erven Rod McKuen", vertelde hij in een interview, begin deze eeuw. Rod McKuen, tweevoudig nummer één in de Nederlandse hitparade, overleed op 29 januari aan de complicaties van longontsteking. Hij was 81.

Tennisschoenen. Die herinnert iedereen zich van Rod McKuen. Hij overviel Nederland met Soldiers Who Want To Be Heroes, een vrolijk getoonzette protestsong. McKuen – niemand had hier van hem gehoord – bereikte de eerste plaats in de Top 40 op 2 oktober 1971 en bleef daar vier weken. Hij was al 38, een late debutant hier. Op 27 november was hij terug aan de top met Without A Worry In The World. Een week later verdrongen The Poppys hem al met Non Non Rien A Changé.

Die tweede grote hit hier was een vertaling van Le Méteque van Georges Moustaki. Rod McKuen hield van Franse chansons. Hij begon, op zijn elfde weggelopen van huis, zijn carrière in de jaren vijftig als beat poet en schrijver in Amerika en stak, zoals het hoorde, over naar de Oude Aarde om de wortels van Amerika’s cultuur te vinden. Hij kwam in contact met Jacques Brel en vertaalde diens chansons. Le Moribond kreeg de titel Seasons In The Sun. McKuen zong het zelf, maar de hit was voor Terry Jacks en in mindere mate The Fortunes. Zijn band met Brel was heel sterk. Toen de Franse zanger in 1978 overleed, sloot hij zich een week op om te drinken en hun songs te draaien.

Hier was hij de man van twee hits, in Amerika verkocht hij miljoenen dichtbundels en boeken, én miljoenen exemplaren van zijn kleine vijftig albums. De verkoop van zijn gedichten leed niet in het minst onder de vlijmscherpe kritieken. Newsweek noemde hem in 1969 The King of Kitsch. Rod McKuen was toen op het hoogtepunt van zijn roem. In Nederland moest het nog beginnen.

Begin jaren tachtig trok Rod McKuen zich terug van de podia, onder meer omdat hij leed aan depressies. Hij bleef liedjes en gedichten schrijven, maar veel meer in de schaduw. Frank Sinatra had toen al een elpee opgenomen met uitsluitend songs van Rod McKuen: A Man Alone. Daarop staat ook een van McKuens fraaiste, sombere en troostrijke nummers, Love’s Been Good To Me:

I have been a rover / I have lived alone / Hiked a hundred highways / Never found a home / Still in all I'm happy / The reason is, you see / Once in a while along the way / Love's been good to me.

Rod McKuen: 29 april 1933 - 29 januari 2015