Prince in de voorbije toekomst

28 april 2016

Najaar 1982. Als vers gestarte freelance vormgever krijg ik einde dag een haastklusje mee van een ontwerpbureau dat veel werkt voor platenmaatschappijen. Een titel en een naam op papier en een kleinbeelddia van een man met gitaar. Samen met de gebruikelijke credits mag ik daar een hoesje voor een nieuw uit te brengen single van maken. Volgende dag inleveren, standaardbeloning: 150 gulden.

De naam van de artiest zei me niets en de titel van het nummer leek me te verwijzen naar een verre toekomst. Je kon in die dagen niet even googlen of een filmpje op YouTube kijken om erachter te komen om wat voor muziek het ging. Was het hardrock, disco of een nieuwe Jimi Hendrix? 1999 werd een hit en Prince brak door. Ik werd een bewonderaar van zijn muziek.

Toen het jaar 1999 eenmaal daar was, ontstond er uiteraard een hernieuwde belangstelling voor het nummer. Zelf was ik na zeventien jaar zeker niet vergeten dat ik het oorspronkelijke hoesje had ontworpen, maar wist ik geheel niet meer hoe het eruit zag. Ik had indertijd geen bewijsexemplaar mogen ontvangen, sterker zelfs, ik had het gedrukte resultaat nog nooit gezien.

Begin deze eeuw begon ik te zoeken op het internet. Zo af en toe, wanneer dit kleine gemis weer naar boven borrelde op een moment dat ik toevallig niets te doen had. In 2011 sprong het hoesje opeens online tevoorschijn. Te koop voor vijf euro op de site van Il Hero Vinyl Webshop te Hengelo.

Het singletje kreeg een plaats in mijn archiefkast met eigengemaakt werk. Af en toe keek ik er even naar. Sinds vorige week staat het in de woonkamer in de boekenkast op een plank tussen de afbeeldingen van overleden dierbare vrienden en familieleden.