Recensies

Recensie
Leyla McCalla: The Capitalist Blues
01 juni 2019The Capitalist Blues is het derde soloalbum van de Amerikaanse zangeres-liedjesschrijfster Leyla McCalla. Het album werd voorafgegaan door de formidabele plaat Songs Of Our Native Daughters die McCalla recentelijk uitgaf met haar collega's Rhiannon Giddens, Amythyst Kiah en Allison Russell van de gelegenheidsformatie Our Native Daughters.
Recensie
JJ Cale: Stay Around
17 mei 2019In 1971 werd ik volkomen van mijn sokken geblazen door het debuutalbum Naturally van JJ Cale. Ik was niet de enige, want overal om me heen reageerden muziekliefhebbers verbaasd en vooral razend enthousiast op deze plaat. In zijn thuishaven Tulsa smeedde J.J. Cale uit blues, jazz en country een volstrekt eigen geluid dat uit duizenden te herkennen is.
Recensie
Mandolin Orange: Tides Of A Teardrop
08 mei 2019Tides Of A Teardrop is het zesde album van Mandolin Orange, een echtpaar uit North Carolina. Andrew Marlin is liedjesschrijver, zanger en speelt gitaar, mandoline en banjo. Zijn echtgenote Emily Frantz zingt en speelt viool en gitaar.
Recensie
Rowwen Hèze: Voorwaartsch
27 april 2019De titel is als een oproep, voorwaartsch, even archaïsch als gebiedend. En precies zo klinkt Rowwen Hèze op het nieuwe album, waarbij ze in zee zijn gegaan met platenlabel van confrater en mede-zuiderling Guus Meeuwis. De band is op de dertien liedjes herkenbaar met dwingende melodieën die meteen de bloedbaan ingaan en liedteksten van het zuiverste water. Niets nieuws onder de zon, zou je denken. Maar dat is niet zo: Rowwen Hèze lijkt gelouterd, nieuwerwets.
Recensie
Tedeschi Trucks Band
26 april 2019Hoewel de setlist vrijwel elke avond wijzigt is de Tedeschi Trucks Band een schoolvoorbeeld van het type routine waar Amerikanen een patent op lijken te hebben. Het muzikale avontuur ontspint zich in een minutieus in elkaar gezet tijdsraster. Routineus, maar beslist met bezieling. In Utrecht flakkerde op woensdag 24 april het muzikale vuur hoog op, met een hoofdrol voor de twee drummers Tyler Greenwell en JJ Johnson en stergitarist Derek Trucks.
Recensie
Appleby Ram: Time is Running Out
24 april 2019Met als titel Time Is Running Out is eind vorig jaar een sterke ep verschenen van Appleby Ram. Achter deze naam gaat de in Canada woonachtige Nederlander Peter Stutterheim schuil, die het album in zijn eentje heeft volgespeeld. De muziek van Stutterheim is verfrissend. Rock ’n’ roll zonder veel intellectueel geneuzel. What you hear is what you get. Het album opent met Get A Dougnut.
Recensie
Henry Jamison: Gloria Duplex
17 april 2019Gloria Duplex is de opvolger van The Wilds, het album waarmee de uit New England afkomstige zanger-liedjesschrijver Henry Jamison twee jaar geleden debuteerde. Jamison vertaalt zijn observaties van het dagelijkse leven in uiterst poëtische tekstregels die zijn talent als bevlogen verhalenverteller verraden.
Recensie
Hat Check Girl: Cold Smoke
05 april 2019Heavenlezers met een zwak voor betekenisvolle liedteksten kunnen alvast hun muntjes opzij leggen voor de aanschaf van Cold Smoke. Het is het jongste product van Annie Gallup en Peter Gallway, die naast het versterken van het muzikale potentieel bij elkaars soloprojecten, ook actief zijn als duo onder de naam Hat Check Girl.
Recensie
Pedro The Lion: Phoenix
27 maart 2019Maar liefst 26 liedjes werden er door de vrienden van Richard Swift gespeeld op die 13e december 2018 in Masonic Lodge in Los Angeles. Onder hen Lucius, Gardens & Villa, Foxygen, Nathan Willett van Cold War Kids, James Mercer van The Shins, Damien Jurado en David Bazan. Ik had daar ook Jason Martin van Starflyer 59 verwacht. Richard Swift speelde immers toetsen op Old (2003)? De meeste van de muzikanten kenden Swift van lang geleden, toen ze allemaal nog als obscure ‘christelijke artiesten’ liedjes opnamen in Zuid-Californië.
Recensie
Joe Jackson in De Roma, Antwerpen
22 maart 2019Joe Jackson is nog steeds Joe Jackson! Goed concert in Borgerhout, waarbij hij laveerde tussen 40 jaar oud klassiek werk als I’m The Man en Is She Really Going Out With Him en songs van zijn nieuwe plaat Fool – waaronder het bijzonder mooie Strange Land. Geweldige band had hij bij, onder wie oudgediende Graham Maby op bas. Jackson was in een jolige ‘saturday evening mood’ en tussen de nummers door even gevat als altijd.

Pagina's