Recensies

Recensie
Robert Ellis
27 augustus 2019Tijdens de tweede editie van Once in a Blue Moon, afgelopen zaterdag in het Amsterdamse Bos, werden de grenzen van americana en roots opgerekt. In de line-up kreeg de rock-’n-roll met namen als Eels, The Waterboys, Duff McKagan featuring ShooterJennings, inderdaad zoon van outlaw Waylon Jennings, en de afsluiters Next of Kin en Courtney Barnett veel ruimte. Deze grensverlegging leidde tot een zichtbare verjonging van het aanwezige publiek. Roots en americana lopen kennelijk stevig in de pas van de algehele verhippingstendens.
Recensie
Waterman: Vaarwel
22 augustus 2019Een lied met een verhaal en een lied als een verhaal. Muziek die je wegtrekt uit een dal, een ravijn liever. Klanken en woorden voor onderweg, voor als het levenspad donker wordt en er onverwachte beren op de weg zijn. Onder de naam Waterman heeft Peter van Benthem met zijn in eigen beheer uitgebrachte album Vaarwel zes liedjes gemaakt die de luisteraar willen wegtrekken, meenemen of, in het geval van de liefde, laten landen in veilige handen.
Recensie
Rich Hopkins and Luminarios: Back To The Garden
22 augustus 2019Liefhebbers van ouderwetse rootsrock worden door het Blue Rose-label op hun wenken bediend met het album Back To The Garden van Rich Hopkins and Luminarios. Denk aan Neil Young en Red Star Belgrade.
Recensie
Ralph Alessi: Imaginairy Friends
13 augustus 2019Imaginairy Friends is het derde album van Ralph Alessi op het prestigieuze Duitsse label ECM. De in New York woonachtige trompettist is een gevestigde muzikant in de Amerikaanse jazzwereld. Alessi is niet alleen een innovatieve instrumentalist maar tevens een bevlogen leraar die les geeft aan de jazzfaculteit van de universiteit in zijn woonplaats. Daarnaast geeft hij les aan een non profit organisatie voor geïmproviseerde muziek.
Recensie
The Doughboys: Running For Covers
24 juli 2019Voor ons is het papier nog altijd de kroon op ons werk. Net zoals de fysieke geluidsdrager nog altijd de voorkeur heeft boven ‘digitaliteit’. Dat kan worden beschouwd als nostalgie, een hang naar de betovering die muziek in onze jeugd teweegbracht. De geur van vinyl in de platenzaken van voorheen. De hoezen die vooraan stonden en zich brandden op het netvlies. De muziekkranten en muziekbladen die we spelden. En spaarden. Met Friedrich von Schiller zien we dit als lebende Gestalt. En met Walter Benjamin waken we voor een vals estheticisme.
Recensie
The Maes – The Maes
17 juli 2019Gehuld in de dresscode ‘ontwapenend’ kijken de zusjes Maggie & Elsie Rigby vanuit een badkuip schalks in de lens van de cameraman op de hoesfoto van hun debuutalbum The Maes. De twee voormalige leden van The Mae Trio zijn na het afhaken van Anita Hillman als duo verder gegaan en hebben deze insteek opgefleurd met het uitbrengen van deze productie.
Recensie
Neil Young Ziggo Dome
12 juli 2019De ironie kan niemand ontgaan zijn die avond in de Ziggo Dome: de Old Man waarover Neil Young nog altijd zingt is hij inmiddels zelf. Als vierentwintigjarige blikte hij met het lied vooruit op een leven dat toen nog grotendeels geleefd moest worden. Inmiddels is Young 73 jaar oud en volgens zo’n beetje iedere gangbare definitie een bejaarde. Zijn vlassige grijzen haren wapperen onder zijn hoedje, zijn gezicht is oud en vlezig geworden en van zijn ranke postuur is weinig over.
Recensie
Tom Heyman: Show Bisiness, Baby
03 juli 2019Hij maakte in een grijs verleden deel uit van Go To Blazes en blijkt het kunstje nog steeds niet te zijn verleerd. Tom Heyman trakteert ons met Show Business, Baby op ijzersterke rootsrock in de geest van Steve Wynn en Chuck Prophet.
Recensie
Rebetien
09 juni 2019Kyklos Records is een label van de Griekse zanger-liedjesschrijver Makis Seviloglou en Caspar Falke, de Nederlandse producer en eigenaar van het Silvox label. Naast de uitgave van cd's van Seviloglou, is het duo de laatste jaren actief in de ontginning van de vele stijlgebieden die de huidige Griekse muziekcultuur rijk is.
Recensie
Michael Chapman: True North
07 juni 2019De mooiste plaat van 2019 tot nog toe is voor mij True North van de 78-jarige folk-veteraan Michael Chapman. Op zijn vorige plaat - getiteld 50, refererend aan het aantal jaren dat hij actief was als muzikant – zocht hij het meer in de Americana-sfeer. De beeldende teksten gaven je de indruk Chapman op zijn roadtrip door de Verenigde Staten te volgen.

Pagina's