Rob Lutes: 'Live'

15 december 2011

Enkele jaren geleden noemde ik Rob Lutes ‘een van de meest indrukwekkende americana-nieuwkomers van het decennium’. Na vier sublieme studio-albums heeft hij nu een registratie uitgebracht van het concert dat hij begin dit jaar in Glenn Sutton gaf, samen met gitarist Rob Macdonald.

Dat het duo tot mooie dingen in staat is, wist ik al sinds ik hen zag optreden in Wageningen. Deze opnamen zijn zelfs nog fraaier, door de aanwezigheid van twee subtiel zingende achtergrondzangeressen. Je moet Lutes plaatsen tussen John Hiatt (zang) en Chris Smither (fingerpickin'-gitaarspel), met de kanttekening dat hij de rootsrock achter zich heeft gelaten en zich meer en meer ontwikkelt tot een rootsy singer-songwriter.

Anders dan op zijn studioplaten, doet hij op Live ook covers. Vier van de veertien liedjes komen niet uit zijn pen: de traditional Ain’t Nobody’s Business, Drop Down Baby (Sleepy John Estes), Phone Call From Leavenworth (Chris Whitley) en To Love Somebody (The BeeGees). Hoe fraai de versies van Lutes ook zijn, ik geef de voorkeur aan zijn eigen nummers.

Live van Rob Lutes & Rob MacDonald is te bestellen bij cdbaby.com.