The Rolling Stones &cetera

13 februari 2013

Het zijn mooie tijden voor Rolling Stones-fans. Pas nog trakteerden ze op Charlie Is My Darling, de uitstekende dvd van hun eerste Ierse tournee in 1965, en de combinatie-dvd Checkerboard Lounge met Muddy Waters, nu volgt met Crossfire Hurricane alweer een ruim twee uur durende documentaire over de groep naar aanleiding van het vijftigjarig bestaan.

Volledig geautoriseerd door de band zelf, waarvan ook elk lid ‘nieuw’ is geïnterviewd voor de film, vertelt Crossfire het verhaal van een groep, door blues geobsedeerde Londense tieners die begin jaren zestig hun bandje beginnen en binnen de kortste keren uitgroeien tot een wereldwijd fenomeen. Opgebouwd uit veelal nooit eerder gezien archiefmateriaal van optredens, nieuwsitems, home-movies en interviews, waar alle levende Stones en ex-Stones in hun eigen woorden (uit beeld) hun verhaal bij vertellen, biedt Crossfire Hurricane een intiem portret van wat het betekent een Rolling Stone te zijn.

Natuurlijk is de prijs van hun medewerking dat niet al te kritisch wordt ingegaan op alle kwesties die de band in zijn lange historie heeft meegemaakt. Toch wordt de geschiedenis van de band behoorlijk openhartig besproken en zo mooi in de film verwerkt, tussen alle authentieke beelden, dat een spannende documentaire is ontstaan, die je ook vaker dan één keer kunt en wilt bekijken.

Op de burelen van de Heavenredactie belandden afgelopen weken nog meer dvd’s die een bespreking waard zijn.

Vergeleken met Crossfire Hurricane is de Mumford & Sons-dvd The Road To Red Rocks veel meer een simpele concertregistratie, al doen de makers hun best de indruk te wekken dat eigenlijk meer aan de hand is. Zo populair als geen andere Engelse folkrootsband ooit in Amerika is geweest, worden Mumford & Sons in de schitterende, bergachtige, openlucht setting van het Red Rocks amfitheater in de buurt van Denver, Colorado, zo fraai en sfeervol in beeld gebracht als maar mogelijk is. Voor de fans is dit dan ook een registratie om keer op keer naar terug te grijpen. Twijfelaars en wie het succes van de groep minder begrijpt, zal deze dvd niet over de streep trekken. Daarvoor stijgt te veel een walm van zelfimportantie op, die ook de muziek van de band sterk plaagt. Na het zoveelste mooie, ingetogen folky intro met altijd het galmend gezongen crescendo blijken de liedjes zo’n beetje allemaal hetzelfde. Mumford & Sons zullen zich toch iets nieuws moeten laten invallen, want hoewel ze met hun huidige populariteit in Amerika nog lang vooruit kunnen, is hun muziek op dit moment toch te eendimensionaal om een heel album of dvd lang te kunnen boeien, al is met ieder nummer afzonderlijk weinig mis.

Zo imposant als de setting in Red Rocks is de setting in de Christ Church Cathedral in Dublin misschien niet, maar het is natuurlijk verre van een gewoon zaaltje en ook een ideale plek om twee jaar geleden een van de zeldzame live-optredens van de Ierse folk-supergroep Clannad bij te wonen. Vastgelegd op hun eerste live-dvd brengen Moya Brennan, haar twee broers en twee ooms een mooie, afgewogen selectie van liedjes die de hele tijdspanne van de ruim veertig jaar geleden opgerichte groep bestrijken. In het begin is het alsof de groep er even moet inkomen, dan klinken ze nog een beetje braaf, maar zodra de kop eraf is, na een nummer of vier, verandert dat en volgt een uur en een kwartier Clannad op zijn best, met voorbeeldige uitvoering van zowel het bekende, meer popgerichte materiaal als de oude folktraditionals.

Is het Christ Church Cathedral concert van Clannad ook op een apart verkrijgbare cd uitgebracht, Live van Shelby Lynne bevat zowel een cd als een dvd, zij het niet van hetzelfde optreden. De dvd werd een jaar geleden opgenomen in de Union Chapel in Londen, een oud kerkgebouw en een van de bekendere zalen in de Britse hoofdstad. Helaas staat dat niet meteen garant voor een goed geluid, want waar de bij McCabe’s in Santa Monica opgenomen live-cd wel perfect klinkt, klinkt die in London iel en afstandelijk, en dat terwijl Lynne solo optreedt, zij en haar gitaar. Bovendien is de beeldvoering met slechts twee camera’s heel beperkt en saai, omdat je het grootste deel van de tijd alleen Lynne’s gezicht ziet met een klein stukje gitaar. Veel reden tot investeren in de dvd is er dan ook niet. Met het geluid van de live-cd en een mooie foto van Shelby kom je beter aan je trekken.

Dan heeft de Belgische roots singer-songwriter Bruce Bherman het beter voor elkaar, op zijn in de Ancienne Belgique in Brussel opgenomen live-dvd. Qua songs kan hij weliswaar niet in de schaduw van Shelby Lynne staan, maar hij weet zich omringd door een uitstekende band met onder anderen Lambchop-pianist Tony Crow en K.D. Lang-drummer Marc Pisapia. Het geheel is ook professioneel in beeld gebracht, waardoor je met plezier zit te kijken naar de verrichtingen van Bherman en de zijnen. Want al missen zijn liedjes de panache van zijn Amerikaanse collega, en al is zijn zang een hele slag minder, het zijn zeker geen slechte songs, in een merendeels rustige rootsrockstijl, die de zesmansband ook uitstekend vertolkt. Bherman had meer publiek verdiend.

Die waren er vorig jaar februari wel bij het concert van US Rails in Neuenkirchen, Duitsland, al was het zeker geen uitverkocht huis en helpt het ook niet dat het publiek allemaal keurig op stoeltjes zit. US Rails mag namelijk een samenwerkingsverband zijn van singer-songwriters Joseph Parsons, Tom Gillam, Scott Bricklin, Ben Arnold en Matt Muir, ze willen hier en daar ook lekker (roots)rocken en dat krijgt meer sfeer als het publiek niet statisch in een stoel zit. Gelukkig zijn de heren professioneel genoeg om zich daar niet door te laten afleiden. Daardoor levert Live Europe 2012, mede dankzij het prima songmateriaal, de uitstekende geluids- en beeldkwaliteit, en de prima beeldvoering, een voortreffelijke rootsrock-dvd (+ 2-cd) op.