Sam Outlaw: country met een knipoog

17 oktober 2016

Ruim op tijd stond Sam Outlaw gisteren voor het Amsterdamse Paradiso. Hij zou daar diezelfde avond optreden. Tenminste, dat dacht hij. Een tweet bracht hem in verwarring: "On my way to Sam Outlaw @Tolhuistuin", stond er. Tolhuistuin? Dat was toch verkeerd? Of niet? Onrust maakte zich van hem meester. Hij zat fout! Snel een taxi richting het IJ, naar Paradiso Noord, de Tolhuistuin voor ingewijden. Het publiek had geen weet van zijn stress. Het zag even later een ontspannen en grappende Outlaw die met zichtbaar plezier zijn liedjes zong.

Ry Cooder

Vorig jaar kwam zijn debuutalbum Angeleno uit, geproduceerd door Ry Cooder en diens zoon Joachim. Geen slechte zet als je pas een paar maanden fulltime met muziek bezig bent. De Cooders brachten warm gitaarspel en relaxte drumpartijen mee. Over de samenwerking zei Outlaw onlangs: "There were only a couple of songs that maybe weren’t fully figured out in my head as far as the arrangement goes, but once he adds his guitar stuff, and when he’s paired with his son on drums, because they have a real connection rhythmically, that definitely shapes the tunes." Angeleno is een gevarieerde countryplaat, authentiek maar ook origineel door de Mexicaanse invloeden en mariachi-trompetten.

God

Geen trompetten tijdens het concert en ook geen Cooders, maar wel Molly Parden (gitaar en zang) en Danny Garcia (gitaar) als begeleiders. Zelf zagen ze hun tour door Europa vooral als een goof trip: ze hadden lol met elkaar en dat lieten ze ook op het podium merken. De avond was doorspekt met humoristische opmerkingen. Zo vertelde Outlaw dat hij vooral van countrymuziek houdt vanwege de pedal steel en de gekke kleding. Daarbij heeft country het voordeel dat als je een goede titel hebt voor een liedje je er eigenlijk al voor negentig procent bent. Dit gezegd hebbende speelde hij het nieuwe nummer She’s Playing Hard To Get Rid Of en maakte met deze woordspeling de zaal aan het lachen. Volgens Outlaw geloven de Nederlanders niet in God. Hij wel, daar maakt hij geen geheim van. "l love to drink and have sex in more than one position", zei hij en speelde vervolgens Jesus Take The Wheel (And Drive Me To A Bar).

The Flying Burrito Brothers

Toch was hij ook serieus. Het verbaasde hem dat iedereen zo goed luisterde naar zijn muziek. In Amerika speelt hij immers voornamelijk in bars waar niemand echt aandacht heeft. In Europa is het opvallend anders. Tijdens Ghost Town, een nummer over zijn overleden moeder en het ouderlijk huis, was iedereen stil. Net als bij de prachtige uitvoering van Juanita van The Flying Burrito Brothers. Toch overheerste de vrolijkheid, met het pittige Hole Down In My Heart als uitschieter. De zaal klapte, zong en neuriede mee. Sam Outlaw maakt heerlijke, ouderwetse country met hier en daar een twist. Waarschijnlijk is hij volgend jaar april weer in Nederland voor een aantal optredens. Absoluut de moeite waard om te gaan zien.

In het volgende nummer van Heaven, dat half december verschijnt, een interview met Sam Outlaw.