Sarah MacDougall droomt van grootsheid

6 mei 2015

Grand Canyon heet het nieuwe album van de Canadese Sarah Macdougall. Ze heeft het natuurwonder nooit bezocht. “Het is een metafoor. Al mijn hele leven droom ik grootse dingen.” Haar derde album klinkt groots en doorwrocht. “In de kern zijn mijn liedjes simpel”, zegt Sarah MacDougall aan de telefoon. “De uitdaging lag in het uitbouwen van de liedjes. Ze muzikaal te verdichten en interessanter te maken.”

Ze noemt speciaal Malmö I Mitt Hjärta als een nummer waarbij dat goed is gelukt. Dat klinkt behoorlijk Zweeds. MacDougall heeft dan ook een Zweedse moeder. Ze was vaak in Europa, maar vanaf haar negentiende koos ze voor het land van haar vader. Ze studeerde compositieleer aan het conservatorium van Vancouver, haar muzikale hart lag meer op het terrein van singer-songwriter. Met haar debuut-ep I Don’t Want To Be Alone Anymore en opvolgers Across The Atlantic en The Greatest Ones Alive maakte ze naam in dat circuit in Canada. Ze sleepte ook prijzen in de wacht als alt.country-artiest. Ze heeft nog wel ambities voor schrijven van filmmuziek.

Op Grand Canyon verruimt ze haar muzikale palet aanmerkelijk met strijkers, vibrafoon, glockenspiel, synthesizers, trompet en gelaagde zangpartijen. Typisch niet een album dat in een vloek en een zucht is opgenomen. Het kwam tot stand met de bijdragen van talloze gastmuzikanten en een financiële ondersteuning van het Canadese Council for the Arts. “Je kunt daar muzikale ideeën indienen, die worden beoordeeld door een jury. Toen ik een aanvraag deed, hadden ze er nog 160. Acht werden gehonoreerd. Prachtig natuurlijk, maar het dekte niet meer dan de helft van de kosten.” Met nog een beurs van de provincie Yukon en steun van vrienden kwam het album van de grond.

Ze woont in Whitehorse, Yukon, een stadje in de Northwest Territories, die alleen op het speelveld van Risk weleens strategisch gelegen kunnen zijn. “Ik werkte er met er met probleemjongeren van Indiaanse afkomst. Veel drugsverslaafden. Een deel van de liedjes is gebaseerd op hun verhalen. Ik vroeg me af of zij ook weleens hadden gedroomd van grootse dingen.” Haar werktijden waren flexibel, zodat ze werk kon combineren met optredens. Maar een muzikale carrière opbouwen vanuit zo’n afgelegen plek is haast niet te doen. Inmiddels heeft ze haar baan opgezegd en verblijft ze een groot deel van het jaar in Toronto, waar ook haar bandleden drummer MJ Dandeneau en bassist Shawn Killaly wonen. “Ze zijn erg belangrijk voor mijn geluid. We spelen al lang samen en we begrijpen elkaar. Ik schrijf veel arrangementen uit, maar koester ook de inbreng van muzikanten.”

Ze gaat nog regelmatig terug naar Whitehorse en het imponerende landschap van ongerept Canada. “Temidden van die grote bergen en donkere sterrenhemels kan ik erg tot mezelf komen. De grootsheid van de natuur zet voor mij alles in perspectief. Laat je niet meeslepen door de kleinheid van het leven, maar probeer te focussen op alles wat van waarde is. Dat is de boodschap van dit album.”

Sarah MacDougall live: woensdag 13 mei in Paradiso, Amsterdam