Vinyl, de comeback?

13 januari 2012

Een van de merkwaardigste fenomenen in de muziekwereld van de laatste jaren is de ongelooflijke bewieroking van vinyl. Alsof daar de verlossing vandaan moet komen van de malaise in platenland. Ik erken meteen dat een grote lp-hoes veel mooier oogt dan een kleine cd-verpakking, zeker als het om een boekje dat in zo’n vreselijke jewel case is gestoken.

Ik vind ook wel iets hebben dat je een lp halverwege moet omdraaien, waardoor je even pauze hebt en het hele ding niet in één keer hoeft te beluisteren. Maar dat zijn voor mij dan ook de enige pluspunten van een lp, terwijl de lijst van nadelen aanmerkelijk groter is: kwetsbaar, slijtagegevoelig, moeilijk mee te nemen. Vinylgoeroes stappen daar altijd gemakkelijk overheen.

Lp’s zouden beter klinken, is een ook een veelgehoord argument. Eerlijk gezegd betwijfel ik of dat echt zo is. Dat idee is vooral ontstaan in de begintijd van de cd, toen lp’s veelal heel beroerd naar cd werden omgezet, een probleem dat met een goede remastering eigenlijk niet meer voorkomt. Op een gemiddelde stereo zijn die subtiele verschillen trouwens toch moeilijk te horen.

Het grootste deel van de nieuwe lp’s wordt vaak met een cd of een downloadcode geleverd. Ik maak me sterk dat de meeste lp’s eigenlijk nooit worden gedraaid, maar snel in de kast worden bijgezet, waarna de digitale kopie wordt grijsgedraaid.

De recente verkoopcijfers in Amerika en Groot-Brittannië laten zien dat vinyl nog altijd een zeer marginale positie inneemt ten opzichte van cd’s en downloads. De cd is verreweg de populairste geluidsdrager (76%), gevolgd door downloads (22%) en dan, na een hele tijd niks, komt het vinyl, goed voor 0,3% van de verkopen.

Vreemd genoeg gaan de paar muziekwinkels die het hoofd boven water weten te houden mee in de onzinnige bewieroking van het vinyl.  Ze organiseren twee keer per jaar een speciale Record Store Day, waarop de marginalen hun liefde voor het plastic mogen botvieren door een handvol exclusief op vinyl verkrijgbare items aan te bieden. Sommige platenwinkels denken door zulke evenementen te organiseren voor een klein groep snobs te kunnen overleven. Maar ik ben bang dat het hun dood alleen maar zal bespoedigen, omdat het de, in mijn ogen, valse verwachting wekt dat vinyl ooit echt een comeback kan maken.