Vrijkaartjes voor Joan As Police Woman

2 maart 2014

Binnenkort verschijnt The Classic, het nieuwe album van Joan As Police Woman. Ter ondersteuning geeft de fascinerende zangeres/violiste twee optredens, waarvoor Heaven vrijkaartjes mag weggeven.

‘It’s been a long, rocky road I have run’, zingt Joan As Police Woman a capella op haar single The Classic. Ze overdrijft niet. Haar grote jeugdliefde was de jong overleden Jeff Buckley en rond het verschijnen van haar tweede plaat overleed haar moeder.

Joan As Police Woman mag dan wel bedoeld zijn als groepsnaam, Joan Wasser is natuurlijk gewoon zelf die politieagente. Haar alias ontleende ze aan de titel van een populaire Amerikaanse tv-serie uit de jaren zeventig met Angie Dickinson in de hoofdrol. Vriendinnen van Joan vermoedden indertijd hardop dat ze op de hoog geblondeerde actrice probeerde te lijken, maar los daarvan: “Wil niet ieder meisje later graag bij de politie?”

Uiteindelijk zou Wasser haar bestemming pas na een lange omweg bereiken. Opgegroeid in een adoptiegezin, verdiende ze als scholiere wat extra zakgeld in de fameuze punkclub Anthrax, waar legendarische groepen als Sonic Youth, Black Flag en Bad Brains optraden. Gedurende haar studie klassieke viool in Boston vond ze aansluiting bij de redelijk succesvolle Dambuilders om vervolgens verzeild te raken in de alternatieve rockscene van New York. Daar kreeg ze iets moois met Jeff Buckley.

Na The Dambuilders volgden andere avontuurlijke rockgroepen, waarin Wasser volop kon experimenteren met het geluid van haar vijfsnarige elektrische viool, die ze steeds vaker ging gebruiken als ritme-instrument. Ze leerde gitaar en later piano om zelf ook te kunnen componeren, al was haar teksten publiekelijk zingen geruime tijd een brug te ver. Bovendien bleek het vooralsnog niet aan de orde, omdat ze eerst werd gevraagd door Antony & The Johnsons, waarna Rufus Wainwright haar inlijfde voor zijn begeleidingsgroep. “Ik heb zo veel aan die twee te danken. Bij mijn eerste optredens kwam Antony me steevast aanmoedigen en later nam Rufus me als voorprogramma mee op wereldtournee.”

Voor zichzelf beginnen kon niet uitblijven. Joan Wasser noemt het een soort roeping. “Al heel wat jaren vermoedde ik dat er iets diep in mij verborgen lag. Zeker weten deed ik het natuurlijk niet, ik was eerder bang helemaal niets te zullen vinden. Wat me er uiteindelijk niet van heeft weerhouden om toch te gaan graven. Denk je alleen maar ‘wat als…’, dan gebeurt er nooit iets. Net zoals je niet meteen iets foutloos moet willen kunnen, want dan begin je er waarschijnlijk evenmin aan. Je moet beetje bij beetje naar perfectie streven al zu je die nooit bereiken. Je moet er zonder verder bij na te denken aan beginnen en met ijzeren discipline stug doorgaan tot het ergens op lijkt. En geloof me: vergeleken bij klassieke viool studeren, is liedjes leren schrijven een peulenschilletje.”

In 2006 verscheen haar officiële debuut Real Life. Gevolgd door To Survive (2008) en The Deep Field (2011). Gloedvolle muziek, waarop een groot zwak voor de soul uit de vroege jaren zeventig doorklinkt. Alleen al de albumtitels verraden hoezeer haar sensitieve indierock is doordrenkt van een ernstig soort passie. “Schrijven is op ontdekkingsreis gaan, waarbij je allerlei gebieden doorkruist, die je voorheen niet eens durfde te betreden. Wie weet is het wel gevaarlijk terrein. Vroeger pantserde ik me tegen mijn kwetsbaarheid. Op een gegeven moment vond ik het geen doen meer de rest van mijn leven in een harnas te blijven rondlopen.”

Wie twee vrijkaartjes wil voor optredens van Joan As Police Woman op dinsdag 18 maart in de Effenaar in Eindhoven of op woendag 19 maart in de Melkweg in Amsterdam dient ons (louis.nouws@gmail.com) uiterlijk 10 maart te laten weten aan welke televisieserie Joan Wasser haar alias ontleende.

Een uitgebreider interview met Joan As Police Woman verscheen eerder in Heaven 2011 #1 en is te lezen op popstukken.nl.