Waar was de belangstelling voor Robert Forster?

23 september 2015

De éminence grise van de Australische popmuziek was maandag op bezoek in Amsterdam. Nee, niet Nick Cave, maar één handdruk van hem verwijderd, Robert Forster. Gewezen voorman van The Go-Betweens, die je misschien zou kunnen betitelen als de Australische Velvet Underground: schromelijk onderschat, maar zeer invloedrijk. Nauw verwant aan Cave’s Birthday Party. De geschiedenis van The Go-Betweens doe ik hier niet uit de doeken. Die is gemakkelijk te googlen. Het interview met Forster verschijnt later in Heaven-magazine.

Waar was de belangstelling voor Robert Forster? Behalve Heaven had geen enkel ander medium interesse in een onderhoud met hem. De perspromotor kon het niet geloven. Het is dat we contact onderhielden via e-mail, anders had ik het schaamrood op zijn kaken gezien. Ik heb hem hoog zitten als popkenner, verbijstering was zijn deel. Maar ik kan wel begrijpen dat bladen en sites hun eigen prioriteiten stellen en, eerlijk is eerlijk, er zijn veel artiesten die om aandacht vragen. Ging Douwe Bob bijvoorbeeld niet naar het Eurovisie Songfestival?

Robert Forster heeft na zeven jaar weer een soloalbum uitgebracht, het prachtige Songs To Play. Volgens de perspromotor een plaat voor in de jaarlijstjes en daar heeft hij volgens mij op zich wel gelijk in – maar ik verwacht niet dat iemand van de pers het noemen zal. Er verschijnen zo veel prachtplaten.

Soit.

Maar wat ik niemand wil onthouden zijn de prachtige artikelen die Robert Forster de afgelopen jaren over popmuziek heeft geschreven voor het Australische periodiek The Monthly. Een deel is verzameld in The 10 Rules Of Rock And Roll (2011), maar veel is ook te lezen via zijn site. Prachtige beschouwingen, essays en recensies over The Beatles, Leonard Cohen, Lucinda Williams, David Bowie en veel meer.

Ik zou vooral zijn artikel Spin It willen aanbevelen. Het begint zo: 

Some years ago I was in the cluttered study of a friend who works as a music journalist and radio broadcaster in Munich. The walls were lined with shelving filled with vinyl albums and there were large metal cabinets stacked with CDs.

My friend, who has a generous yet cynical nature, explained to me that when he first met his wife in the early ’80s, he already had close to 1000 albums. His future wife had just 25. But when he turned to me with a smile and said, “She had a better collection than I did”, I knew exactly what he meant.

Robert Forster live: woensdag 9 december in de Amstelkerk, Amsterdam.