Waterman: Vaarwel

22 augustus 2019

Een lied met een verhaal en een lied als een verhaal. Muziek die je wegtrekt uit een dal, een ravijn liever. Klanken en woorden voor onderweg, voor als het levenspad donker wordt en er onverwachte beren op de weg zijn. Onder de naam Waterman heeft Peter van Benthem met zijn in eigen beheer uitgebrachte album Vaarwel zes liedjes gemaakt die de luisteraar willen wegtrekken, meenemen of, in het geval van de liefde, laten landen in veilige handen. En in veilige handen ben je zeker bij de man die we vooral kennen als de rijzige gitarist van Frank Boeijen. Ook speelde hij jarenlang in de begeleidingsband van Liesbeth List. Peter van Benthem is dienstbaar als het om muziek gaat. Hij kan een lied dragen, een verhaal brengen en neemt de luisteraar mee; als een sherpa.

De zes liedjes op Vaarwel zijn miniaturen. Ze beelden een levenssituatie af. De pieken en dalen, van eenzaamheid tot de euforie van de liefde, en van de dood van een pasgeboren kind tot dankbaarheid. Peter van Benthem toont zich manmoedig in de wijze waarop hij zijn emoties het woord laat voeren. Van Benthem schroomt de tranen niet, maar wordt nergens larmoyant. Soms trekt hij alle registers open, zoals in het openingsnummer De Stoel waarbij hij zelfs The City of Prague Philharmonic Orchestra van stal haalt om de tergende eenzaamheid die hij bezingt te laten contrasteren. Het individuele leed voorziend van een grote omlijsting.

Het aangename van Vaarwel is dat je de liefde voor de muziek en de thema’s proeft zonder dat het een pretentieuze smaak heeft. Van Benthem is geen grensverleggende zanger – daarvan is hij zich bewust –, maar hij weet de liedjes wel de juiste urgentie mee te geven. Zijn stem klinkt, wegens gebrek aan een beter woord, eerlijk. Tot in de puntjes toe zijn de liedjes verzorgd. De hand van zijn Boeijen-kompaan Ton Snijders laat zich horen in fraai geproduceerde songs die in zijn Teclats-studio in Velp tot volle wasdom zijn gekomen. Met het melodieuze Jij Gaf Me Jouw Hart en het stuwende uptempo Eenzaam Aan De Top wisselt het perspectief van eenzaamheid, dood en ziekte naar de liefde en zijn zorg voor de samenleving en de wereld. Hierdoor laat hij, bewust of onbewust, de liefde triomferen en de uitweg zijn van zowel alle persoonlijke noodlottigheden als de mondiale intolerantie.   

Toegegeven, Vaarwel is geen album voor elk moment. Daarvoor zijn de thema’s soms te zwaar. Maar dankzij de draagkracht van Peter van Benthem legt de luisteraar, als hij ervoor gaat zitten, wel het hele parcours af. Hij neemt je mee als je die berg, die het leven zo nu en dan is, wilt beklimmen.