Weemoed en pracht in soundtracks

29 mei 2018

Aandacht voor twee prachtige en sfeervolle soundtracks van twee films. Jonny Greenwood’s Phantom Thread en Jon Brion’s Lady Bird scoren beide op dit moment hoog bij de critici.

Phantom Thread van regisseur Paul Thomas Anderson gaat over de glamoureuze high-society wereld in het na-oorlogse London. De gerenommeerde, succesvolle haute couture designer en neuroot Reynold Woodcock, schitterend neergezet door Daniel Day-Lewis in zijn laatste rol. Woodcock wordt daarbij ondersteund door zijn zus Cyril, gespeeld door Lesley Manville. Je bevindt je in het mekka van de Britse fashionwereld, waar hij royalty en filmsterren kleedt. Woodcock ontmoet op een gegeven moment Alma Elsen, gespeeld door Vicky Krieps, die vervolgens zijn geliefde, model en muze wordt, hetgeen vergezeld gaat met de nodige dilemma’s. De soundtrack van Jonny Greenwood, die we uiteraard kennen als gitarist/toetsenist van Radiohead, is al geruime tijd een succesvol filmcomponist. Phantom Thread is zijn vierde collaboratie met Anderson en de meest klassiek getinte. De soundtrack is prachtig voluptueus met momenten van fraaie melancholie, compleet met klagende strijkers. De muziek wordt uitgevoerd door het London Contemporary Orchestra gedirigeerd door Robert Ames en het Royal Philharmonic Orchestra gedirigeerd door Robert Ziegler. Variërend van een klein ensemble naar weelderige orkestraties, op momenten refererend aan Brahms en Schubert. Katherine Tinker speelt piano, waarbij de nostalgisch klinkende fragmenten soms Debussy, Ravel en Satie echoën, zowel expressief als impressionistisch. Uiteindelijk blijken de composities in belangrijke mate mede bepalend geweest voor het prachtige eindresultaat.

Lady Bird is het succesvolle debuut van Greta Gerwig, die de film niet alleen heeft geschreven, maar ook geregisseerd. Het verhaal speelt zich af in 2002 in Sacramento, Californië. De geweldige, opkomende actrice Saoirse Ronan speelt de rebellerende 17-jarige teenager Christine McPherson, die Lady Bird genoemd wil worden. Het verhaal gaat met name over de turbulente relatie met haar moeder, gespeeld door Laurie Metcalf, en de recalcitrante verhouding met haar katholieke high school. Prachtige film over identiteit en puberteit. De soundtrack is van Jon Brion bekent van zijn signaturen voor onder meer Magnolia, Eternal Sunshine Of The Spotless Mind en Punch-Drunk Love. Daarnaast produceerde hij onder anderen Rufus Wainwright, Robyn Hitchcock en Fiona Apple en werkte samen met Evan Dando, Elliot Smith en Aimee Mann. Multi-instrumentalist Brion bespeelt voor deze gelegenheid gitaar, piano, bas en percussie. Er fluweelzachte, sfeervolle gastbijdrages van blazers. De 23 nostalgisch klinkende composities zijn korte schetsen en variëren van 30 seconden tot maximaal 2 minuten en bevatten een met regelmaat terugkerend muziekmotief als verbindende factor. Het album kent een relaxte, sunday afternoon sfeer met fraaie improvisaties en motieven en draagt een lichte weemoedig in zich. Het langere titelnummer doet me denken aan Twin Peaks.

Beide atmosferische soundtracks spreken ook zonder het visuele aspect sterk tot de verbeelding.

Jonny Greenwood - Phantom Thread (Nonesuch Records) / Jon Brion - Lady Bird (Fire Records)