Zoete nostalgie

19 februari 2020

Ik blijf hardnekkig boeken van papier kopen, maar na lang tegenstribbelen ben ik nu aan Spotify. Dankzij de algoritmes ontdek ik van alles, zoals het prachtige Save Me van Danielle Nicole. Geen spijt dus, hoewel ik zal blijven griepen over de tijden dat je lang nadacht over de aankoop van een lp, 18 gulden 50, en dan wekenlang zat te luisteren met vrienden met de hoes in de hand, foto’s bestuderend en teksten herlezend.

In de tijd dat er alleen maar foto’s waren die je uit de Muziek Express haalde en opprikte op de zachtboard plaat aan de muur boven het bed. De enige keer dat je bewegende beelden zag, bijvoorbeeld van de Byrds, was een uurtje na de jaarwisseling, Whiskey a Go Go. Nog steeds kan ik mezelf wel een trap geven als ik denk aan de twee lp’s die ik ooit aan De Koperen Hoorn heb verkocht, Rubber Soul en Them, weliswaar in mono. Hoe stereo gemaakt werd en hoe het klonk, ik hoor nog Champion Jack Dupree, dat was een sensatie uit de plastic boxen die samen de deksel van de grammofoon vormden (later houten boxen om gebouwd om de bassen te vinden). Links de drums en de stem, rechts de saxofonen, volledig gescheiden.

Na een uitzending van Top of Flop rende ik de volgende dag naar de winkel van Hans Gruenhut aan de Slotermeerlaan. Helaas had hij It’s All Over Now van The Rolling Stones nog niet binnen, die zou volgende week pas komen. Als troost kreeg ik een ansichtkaart van Francoise Hardy, die ik nog steeds koester. En hij verkocht me de eerste van The Band, zonder hoes. Dolgelukkig was ik dat Hitweek een actie was gestart om dit mogelijk te maken. Aanvankelijk zouden we moeten wachten tot de hoes gedrukt was. Bij de plaat zat een bon die enige tijd later kon worden ingeleverd voor de hoes. Ook had hij een rek met platen zonder hoes. Voor 5 gulden kocht ik Muddy Waters en andere grootheden, die mijn liefde voor de blues voor eeuwig vestigden.

Elke lp die ik op zolder ter hand neem heeft een persoonlijke geschiedenis die verder gaat dan de muziek alleen. Dat is natuurlijk jeugdsentiment, verwijlen bij hartsvriend Arthur. Maar ja, ik blijf erbij dat de muziek intenser beleefd wordt als je er naar een winkel voor bent geweest en het fysiek in handen hebt. Gestreamde muziek vervliegt meteen omdat ik het nergens aan vast kan knopen – dus maar op de computer googelen naar foto’s, video’s en verhalen. Maar gelukkig blijft altijd nog de gang naar Paradiso, het magische moment, de ultieme belevenis.